ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٤٣ - باب دست به هم دادن و مصافحه

ايستيد» و هر كه اين پيغمبر را اطاعت كند، مرا اطاعت كرده و هر كه او را نافرمانى كرده، مرا نافرمانى كرده، و دين را به او واگذاشت و به راستى ما را هم نتوان وصف كرد و چگونه وصف شوند مردمى كه خدا پليدى را از آنها برداشته و آن شك و ترديد است و مؤمن هم وصف نشود و به راستى مؤمن به برادرش برخورد و به او دست دهد و پيوسته خدا به آنها نگاه كند و گناهان از روى آنها بريزد چنانچه برگ از درخت مى‌ريزد.

١٧- از ابى عبيده، گويد: از امام باقر (ع) شنيدم مى‌فرمود:

چون دو مؤمن به هم رسند و با هم دست بدهند، خدا بدان‌ها روى كند و گناهان از چهره او بريزند تا از هم جدا شوند.

١٨- از امام صادق (ع) كه فرمود:

مصافحه كنيد زيرا مصافحه كينه و حسد را ببرد.

١٩- امام صادق (ع) فرمود كه:

پيغمبر (ص) حذيفه را ملاقات كرد و دست به سوى او دراز كرد و حذيفه دست خود را باز گرفت، پيغمبر (ص) فرمود: اى حذيفه، دست به سويت باز آورم و تو دست خود را از من باز گرفتى، حذيفه عرض كرد: يا رسول اللَّه، شوق فراوان به دست شما فراهم است ولى من جنب بودم و نخواستم در جنابت دستم به دست شما بسايد، پيغمبر (ص) فرمود: آيا نمى‌دانى كه چون دو مسلمان به هم‌