ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٦١ - باب نرمش و رفق

محروم است از خير محروم است.

٨- از امام صادق (ع) فرمود:

نرمش از خاندانى دريغ نشده جز آنكه خير آنها دريغ شده.

٩- از امام صادق (ع) فرمود:

هر خاندانى كه بهره‌شان را از نرمش به آنها داده‌اند، خدا به روزى آنها وسعت داده، و نرمش در اندازه‌گيرى زندگانى از فراوانى مال بهتر است با نرمش در چيزى درماندگى نيست و با تبذير و ولخرجى چيزى به جا نماند، به راستى خدا عز و جل نرمش كن است و نرمش كن را دوست دارد.

١٠- از هشام بن احمر، از أبى الحسن (ع) گويد: (در حالى كه ميان من و مردى از قوم سخنى رفته بود) به من فرمود:

با آنها نرمش كن زيرا هر كدامشان به محض اينكه خشم گيرند به كفر گرايند و خيرى نباشد در كسى كه كفر او در خشم او است.

١١- از امام كاظم (ع) فرمود:

نرمى و لطف، نيمى از زندگى است.

١٢- رسول خدا (ص) فرمود: به راستى خدا نرمش را دوست دارد و بدان كمك دهد، و چون بر اين پاكشهاى لاغر و نزار سوار