ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٢٧ - باب عفو و گذشت

٢- فرمود:

شما را رهنمائى نكنم به بهترين شيوه‌هاى دنيا و آخرت؟ پيوند كنى با كسى كه از تو بريده و عطا كنى به كسى كه تو را محروم كرده و درگذرى از كسى كه به تو ستم كرده.

٣- امام صادق (ع) فرمود:

سه از مكارم دنيا و آخرتند: درگذرى از كسى كه به تو ستم كرده و پيوند كنى با كسى كه از تو بريده و بردبارى كنى هنگامى كه با تو نادانى كنند.

٤- از ابى حمزه ثمالى، گويد:

شنيدم على بن الحسين (ع) مى‌فرمود: چون روز رستاخيز شود، خدا تبارك و تعالى اولين و آخرين را در يك سرزمين گرد آورد، سپس جارچى جار كشد كجايند اهل فضل؟ پس پيشاهنگان مردم بر خيزند و فرشته‌ها آنان را ديدار كنند و بگويند فضل شما چه بوده است؟ در پاسخ گويند: ما پيوند مى‌كرديم با هر كه از ما مى‌بريد و بخشش مى‌كرديم به هر كه از ما دريغ مى‌كرد و گذشت مى‌كرديم از هر كه به ما ستم مى‌كرد، فرمود: به آنها گفته شود:

راست گفتيد، به بهشت در آييد.

٥- رسول خدا (ص) فرمود: