ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٧٥ - باب صبر

٧- از امام باقر (ع) كه فرمود:

بهشت در ميان ناگواريها و صبر است، هر كه در دنيا به ناگواريها صبر كرد به بهشت رود، و دوزخ در ميان لذتها و شهوتها است، هر كه دنبال لذت و شهوت خود رود، به دوزخ در آيد.

٨- از امام صادق (ع) فرمود:

چون مؤمن به گورش در آيد، نماز طرف راست او است و زكاة طرف چپ او و احسان بر سر او سايه دارد و صبر در گوشه‌اى است، چون دو فرشته بر او در آيند كه متصدى سؤال و جواب اويند، صبر به نماز و زكاة و احسان، گويد: رفيق خود را باشيد و اگر از او درمانديد، من به كمك او هستم.

٩- از امام صادق (ع) كه فرمود:

امير المؤمنين (ع) به مسجد در آمد ناگاه مردى را بر در مسجد ديد كه غمنده و سر به گريبان است، امير المؤمنين (ع) به او فرمود: تو را چه مى‌شود؟ عرض كرد: يا امير المؤمنين، پدر و مادر و برادرم مرده‌اند و مى‌ترسم زهره ترك شوم.

امير المؤمنين (ع) به او فرمود: بر تو باد به تقوى نسبت به خدا و به صبر، تا فردا با آن پيش وى روى؛ صبر در امور چون سر است از تن، چون سر از تن جدا شود، تن فاسد گردد و چون در كارها صبر نباشد، همه كارها فاسد گردد.