ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٣١ - باب طاعت و تقوى

٦- از عمرو بن خالد، از امام باقر (ع) كه فرمود:

اى شيعه،- شيعه آل محمد (ص)- شما لنگرگاه ميانه باشيد تا غالى به شما برگردد و عقب مانده به شما برسد، يك مرد انصارى به نام سعد عرض كرد: قربانت، غالى چيست؟ فرمود: مردمى در باره ما چيزها گويند كه خود در باره خود نگوئيم، آنان از ما نيند و ما از آنان نيستيم، گفت: عقب مانده كيست؟ فرمود: آنكه دنبال خير گردد، به او خير را برساند تا مزد برد، سپس رو به ما كرد و فرمود:

به خدا با ما از طرف خدا برائت از دوزخ نيست و ما را با خدا خويشاوندى نيست و ما را بر خدا حجتى نيست، ما به خدا نزديك نشويم جز با اطاعت او، هر كدام از شما كه مطيع خدا باشيد ولايت ما او را سودمند است و هر كدام شما گنهكار باشيد ولايت ما او را سودى ندهد، واى بر شما، فريب نخوريد، واى بر شما، فريب نخوريد.

٧- از مفضل بن عمر، گويد: من نزد امام صادق (ع) بودم، گفتگوى عمل را كرديم، من گفتم: چه بسيار كم است عمل من.

فرمود: خاموش شو، از خدا آمرزش بخواه، سپس به من فرمود: كم كار با تقوى به از پر كار بى‌تقوى است، گفتم: چگونه پر كار بى‌تقوى است؟ فرمود: چرا، چون مردى كه نان‌دِه است و با همسايه‌ها مى‌سازد و رفت و آمد دارد و چون درى از حرام بر او باز شود بدان در آيد، اين كار بى‌تقوى است و ديگرى هست كه اين‌ها را ندارد ولى چون درى از حرام به روى او گشوده شود در آن در نيايد و خود دارى كند.