ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمرهاي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٤٣
٢- آن را مورد حكم قطعى و بىقيد و شرط قرار داده مانند يگانهپرستى كه هيچ حال استثنائى ندارد و هيچ وقت ساقط نشود.
٣- مخالفت حكم يگانهپرستى كه شرك است قابل آمرزش نيست و احسان به والدين قرين آن شده است.
٤- سفارشهائى مفصل و اكيدى كه در باره پدر و مادر دنبال اين حكم شده است بسيار قابل توجه است:
الف- تا دوران پيرى و مرگ آنها يادآورى شده است و اين دلالت دارد كه احسان به پدر و مادر در حكم پيوست دائمى است و هميشه به قوت خود باقى است.
ب- هر چه احسان به پدر و مادر ادامه يابد و آنها به دوران پيرى رسند و به مرگ نزديك شوند، اين حكم احسان اكيدتر و شديدتر است و بايد توجه بيشترى از آنها بشود نه اينكه به گذشتِ زمان تخفيف يابد و تصور شود كه وظيفه احسان انجام شده است.
ج- احسان به پدر و مادر بايد به عنوان يك وظيفه چاكرى و خدمتگزارى مخلصانه انجام شود تا آنجا كه از گل نازكتر به روى آنها گفته نشود و فرزند چون بنده زر خريدى در برابر مقام آنها كوچكى و كرنش و تواضع كند.
به نظر راوى ديگر در باره پدر و مادر از اين اكيدتر و بليغتر نمىتوان سفارش كرد و دستور داد، ولى گويا راوى براى آزمايش هوش خود يا مزيد اطمينان يا ترديدى كه براى او پيدا شده است در مقام بر مىآيد كه از خود امام موضوع را بپرسد و خوب بفهمد كه آيا آن همه سفارش و بيانات امام راجع به احسان پدر و مادر كه مستند به قرآن فرمودند: در همين آيه سوره بنى اسرائيل است و يا آنكه در آيه ديگرى است. (در اينجا از نظر تركيب عبارت نحوى جمله: وَ وَصَّيْنَا