ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦٨٦

كراهيت توقيت گذشت دلالت دارند كه خودِ يقطين خوب نبوده و از آستانِ ائمه (ع) منحرف بوده و گويا امام صادق (ع) بر يقطين و اولادش نفرين كرده و لعن فرستاده و پسرش على از آن ترسان و نگران بوده و امام (ع) به او پاسخ داده كه اثر نفرين و لعن به مؤمن در صلب كافر نرسد. از بيضاوى- اسلام زيور روح انسان است چنانچه برخى رنگ‌ها زينتِ تنِ انسان و چيزهاى ديگر است. از مجلسى (ره)- اين روايت دلالت دارد كه ايمان از طرف خدا است و بندگان را در آن كار و اختيارى نيست و همانا مكلفند به ترك انكار در ظاهر و اخراج تعصب و اغراض باطله از دل يا به همراه كوشش مختصرى و نيز ممكن است مخصوص به شناختن صانع باشد، و يا منظور حد كمال معرفت باشد و گفتار مفصلى در اين باره گذشت در باب بيان و تعريف. از مجلسى (ره)- اكثر مفسرين كلمه تقوى را به توحيد تفسير كرده‌اند كه بدان از عذاب خدا پرهيز شود، و تفسير امام اظهر است زيرا همه عقائد ايمانيه در پرهيز از عذاب دخالت دارند و صرف كلمه توحيد كافى نيست. از شيخ بهائى (ره)- مقصود از نيت درست اين است كه دل به طاعت دهد و چيزى را جز رضاى خداى سبحان ملاحظه نكند، نه مانند كسى كه بنده خود را آزاد كند و با قصد قربت خلاصى از هزينه و بد رفتارى او را هم ضميمه نمايد يا در حضور مردم صدقه دهد براى ثواب خدا و ثناى مردم با هم كه اگر تنها بود بمجرد قصد ثواب صدقه نمى‌داد گرچه بمجرد خودنمائى هم صدقه ندهد و نه چون كسى كه نماز و صدقه ورد و عادت او شده است. از مجلسى (ره)- سبب تلاوت اين آيه آگاه كردن بر اين است كه هر كه عبادت و كوششش براى خدا باشد و مطابق دستور حق، خدا