ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٩١ - باب كوشش در حاجت مؤمن

مردى نزد حسن بن على (ع) آمد و عرض كرد: پدر و مادرم قربانت، مرا به برآوردن حاجتى كمك كن، آن حضرت نعلين به پا كرد و با او برخاست و بر حسين (ع) گذر كرد كه ايستاده بود و نماز مى‌خواند، به آن مرد فرمود: كجا بودى كه ابى عبد اللَّه الحسين (ع) را براى حاجت خود به يارى‌طلبى؟ گفت: همين كار را كردم- پدر و مادرم به قربانت- در پاسخ فرمود كه: معتكف است، به آن مرد فرمود: هلا راستش اين است كه اگر به تو كمك كرده بود براى او بهتر بود از اعتكاف يك ماه.

١٠- امام صادق (ع) فرمود: خدا عز و جل فرمايد:

خلق عيال منند و دوست‌ترين آنها نزد من مهربانتر بدانها است و كوشاتر در حوائج آنها.

١١- از ابى عماره، گويد: هر گاه حماد بن ابى حنيفه به من بر مى‌خورد گويد: حديثت را برايم تكرار كن، من هم براى او بازگويم، گويم: براى ما روايت شده كه يك عابد بنى اسرائيل چون به پايان عبادت مى‌رسيد و دوران آن را طى مى‌كرد، كارگردان حوائج مردم مى‌شد و متوجه اصلاح كارهاى آنها مى‌گرديد (در اصلاح كار مردم خود را به رنج ميانداخت خ ل).