ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٨٧ - باب كوشش در حاجت مؤمن

هفتاد و پنج هزار فرشته بر او سايه افكند و گامى بر ندارد جز اين كه خدا برايش حسنه‌اى نويسد و گناهى بدان از وى بريزد و درجه‌اى بدان برايش بالا برد و چون از حاجت او فارغ شود، خدا عز و جل براى او مزد كسى كه حجّ و عمره كرده بنويسد.

٤- از امام صادق (ع) فرمود:

اگر من در انجام حاجت برادر مسلمانم راه بروم دوست‌تر است برايم از اينكه هزار بنده آزاد كنم و در راه خدا هزار اسب با زين و لگام زير پاى مجاهدان بنهم.

٥- امام صادق (ع) فرمود:

هيچ مؤمنى نيست كه براى برادر مؤمنش در انجام حاجتى دوندگى كند جز اينكه خدا عز و جل به هر گامى برايش حسنه‌اى بنويسد و سيئه‌اى فرو ريزد و درجه‌اى بالا برد و پس از آن ده حسنه برايش افزوده شود و در ده حاجت وساطتش پذيرفته گردد.

٦- از امام صادق (ع) فرمود:

هر كه در انجام حاجت برادر مسلمانش بكوشد و رضاى خدا جويد، خدا عز و جل براى او هزار حسنه بنويسد كه در ضمن آن خويشان و همسايگان و برادران و آشنايان و هر كه در دنيا به او خوبى كرده آمرزيده شوند و چون روز رستاخيز شود به او گفته شود كه به دوزخ برو و هر كه را ديدى كه در دنيا به تو خوبى كرده، به اجازه‌