ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٨٥ - باب كوشش در حاجت مؤمن

مى‌شود و نزد او نيست و بدان همّت مى‌گمارد و دل مى‌بندد و خدا تبارك و تعالى به همان همّت و دلبستگى بدان، او را به بهشت مى‌برد.

باب كوشش در حاجت مؤمن‌

١- از محمد بن مروان، از امام صادق (ع) گويد: فرمود:

راه رفتن مرد در انجام حاجت برادر مؤمنش براى او ده حسنه نوشته شود و ده سيئه از او محو گردد و ده درجه از او بالا رود، گويد:

به نظرم جز اين نفرموده كه برابر آزاد كردن ده بنده است و بهتر است از اعتكاف يك ماه در مسجد الحرام.

٢- از معمر بن خلاد، گويد: شنيدم أبو الحسن (ع) مى‌فرمود:

به راستى براى خدا بنده‌هائى است در زمين كه مى‌كوشند در حوائج مردم، ايشانند كه روز قيامت آسوده‌اند، و هر كه وسيله شادى مؤمنى را فراهم سازد، خدا دلش را در روز قيامت شاد كند.

٣- از ابى عبيده حذاء، گويد: امام صادق (ع) فرمود:

هر كه در انجام حاجت برادر مسلمانش راه رود، خدا به وسيله‌