ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٣٣ - باب دست به هم دادن و مصافحه

خبرى نداشته، من گفتم: يا ابن رسول اللَّه، شما كارى مى‌كنيد كه نمى‌كنند آن را كسانى كه نزد ما هستند و اگر يك بار هم بكنند باز بسيار است. امام فرمود:

مگر تو نمى‌دانى در مصافحه چه فضيلتى است؟ به راستى دو مؤمن به هم بر مى‌خورند و يكى با ديگرى دست مى‌دهد و مصافحه مى‌كند و پيوسته گناه آنها فرو مى‌ريزد از آنها چنانچه برگ درخت فرو مى‌ريزد و خدا به هر دو نظر دارد تا از هم جدا شوند.

٢- از امام باقر (ع) كه فرمود:

به راستى كه هر گاه دو مؤمن به هم برخورند و مصافحه كنند، خداوند دست خود ميان دو دست آنها در آورد و با هر كدام كه بيشتر رفيق ديگر خود را دوست دارد مصافحه كند.

٣- از امام باقر (ع) كه فرمود:

چون دو مؤمن به هم بر خورند و به هم دست دهند، خدا عز و جل دست خود را ميان دست آنها در آورد و روى بدان يك تن كند كه رفيقش را بيشتر دوست دارد، و چون خدا عز و جل روى بدانها كند، گناهان از آنها بريزد چنانچه برگ از درخت مى‌ريزيد.

٤- امام صادق (ع) فرمود:

چون دو مؤمن به هم برخورند و به هم دست دهند، خدا عز و جل رو به سوى آنها كند و گناهان از آنها بريزد چنانچه برگ‌