ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٣١ - باب دست به هم دادن و مصافحه

١٥- از أبى ايوب، گويد: شنيدم أبو حمزه مى‌گويد: از امام كاظم (ع) شنيدم مى‌فرمود:

هر كه برادر مؤمن خود را جويد و انجام آنچه خدا عز و جل وعده داده است، خداوند عز و جل بدو هفتاد هزار فرشته گمارد از هنگامى كه از خانه‌اش بدر آيد تا بدان بازگردد و اين فرشته‌ها بدو فرياد زنند: هلا خوش باش و خوش باشد بهشت برايت، در بهشت چه نشيمن خوبى دارى.

١٦- از امام صادق (ع) كه أمير المؤمنين (ع) فرمود:

برخورد برادران بهره بزرگى است اگر چه اندك باشند.

باب دست به هم دادن و مصافحه‌

١- از أبى عبيده، گويد: من با امام باقر (ع) هم كجاوه بودم و نخست من سوار مى‌شدم و سپس او سوار مى‌شد و چون در كجاوه جا به جا مى‌شديم سلام مى‌كرد و احوال پرسى مفصلى مى‌نمود چون مردى كه مدّتها است رفيق خود را نديده است و دست مى‌داد و مصافحه مى‌كرد، گويد: و چون پياده مى‌شديم، آن حضرت پيش از من پياده مى‌شد و چون من با آن حضرت روى زمين استوار مى‌شديم، سلام مى‌كرد و احوال پرسى كسى را مى‌كرد كه از رفيق خود