ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٨١ - باب احسان به پدر و مادر

كه اى پدر جان، آيا كفاره اين بدكردارى چيست؟ فرمود:

آيا تو را مادر زنده است؟ گفت: نه، فرمود: خاله زنده دارى؟ عرض كرد: آرى، فرمود: به او احسان و نيكى كن، زيرا آن خاله به جاى مادر است و اين خدمت به خاله كفاره و جبران اين كارى شود كه كرده‌اى.

ابو خديجه (راوى حديث) گويد: به امام صادق (ع) گفتم:

اين حادثه در چه دورانى بوده است؟ فرمود: در دوران جاهليت بوده كه عادت داشتند دخترها را مى‌كشتند از ترس اينكه اسير شوند و در ميان تيره ديگرى فرزند آورند.

١٩- از حنان بن سدير، از پدرش، گويد: به امام باقر (ع) گفتم: آيا فرزند، مزدى و پاداشى به پدرش مى‌دهد؟

فرمود: جزائى براى پدر به عهده ندارد مگر در دو مورد:

يكى اينكه پدر، مملوك باشد و پسر او را بخرد كه بايد آزادش كند. و ديگر اينكه بر پدر وامى باشد، بايد فرزند آن را بپردازد از طرف او.

٢٠- از جابر، گويد: مردى نزد رسول خدا (ص) آمد و گفت:

من جوانى با نشاطم و دوست دارم جهاد كنم ولى مادرى دارم كه آن را بد دارد و دلخواه او نيست؟

پيغمبر (ص) به او فرمود: برگرد و با مادر خود باش، سوگند بدان كه مرا به درستى مبعوث به نبوّت كرده است، يك شب با مادر خود مأنوس باشى بهتر است از يك سال جهاد تو در راه خدا.

٢١- از محمد بن مسلم، از امام باقر (ع) فرمود: