ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٥٧ - باب صله رحم

گزيند، گرچه مال فراوان دارد، مبادا يكى از شماها از برادر (دينى و هم نوع) خود كناره كند و دورى ورزد كه از او پذيرائى نديده و از مال دنيا دست تنگ است، مبادا يكى از شماها از اين نكته غفلت كند كه چون خويشاوند او حاجتمند است حاجت او را روا كند بدان چه كه اگرش نگهدارد سودى ندارد و اگرش از دست بدهد به او زيانى نرسد (يعنى به چيزى كه از مورد حاجت خودش فزون است).

٢٠- از سليمان بن هلال، گويد: به امام صادق (ع) گفتم كه: آل فلان نسبت به همديگر نيكى كنند و صله رحم كنند.

فرمود: در اين صورت مالشان فزون گردد و خودشان هم بيفزايند و هميشه چنين باشند تا با هم قطع رحم كنند و از هم ببرند، در اين صورت بركت از آنها برداشته شود.

٢١- رسول خدا (ص) فرمود:

به راستى مردمى نابكارند و خوب نيستند و صله رحم كنند پس مالشان بركت كند و عمرشان دراز شود پس چطور باشد اگر كه خوش‌كردار و نيكوكار باشند؟ ٢٢- امير المؤمنين (ع) فرمود:

صله رحم كنيد گرچه باسلامى باشد، خداى تبارك و تعالى مى‌فرمايد (٢ سوره نساء): «بپرهيزيد نسبت به خدائى كه از او بازخواست شويد و نسبت به ارحام^ زيرا خداوند به شما ديده‌بان است».