ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٥ - باب آفرينش خلق به يگانهپرستى

را بر آن آفريده است».

فرمود: مقصود از آن اسلام است، خدا آنان را بر آن آفريد هنگامى كه از آنها ميثاق بر يگانه‌پرستى گرفت.

فرمود (١٧٢ سوره اعراف): «آيا نيستم من پروردگار شما» و در آن بودند مؤمن و كافر.

٣- از زراره گويد: از امام صادق (ع) پرسيدم از قول خدا عزّوجل «فطرت خدا كه مردم را بر آن آفريده است» فرمود: همه را بر فطرت يگانه‌پرستى آفريده است.

٤- از زراره از امام باقر (ع) گويد: از او پرسيدم از قول خدا عز و جل (٣٢ سوره حج): «راست رو باشيد براى خدا و به او شرك نورزيد» گويد: فرمود: همان فطرت يگانه‌پرستى است كه خدا مردم را بر آن آفريده «آفرينش خدا را ديگر گونى نيست» فرمود: آنان را به معرفت خود هستى داده است، زراره گويد: و از آن حضرت پرسيدم از قول خدا عز و جل (١٧٢ سوره اعراف): «و گاهى كه بر گرفت پروردگارت از آدميزاده‌گان نژادشان را از پشتشان و گواهشان ساخت بر خودشان كه آيا نيستم من پروردگار شما، گفتند بلى» الآيه، فرمود: نژاد آدم را از پشت او تا به روز قيامت بر آورد، آنان چون ذرّه بيرون شدند و خود را بدانها شناساند و وانمود و اگر اين نبود احدى پروردگار خود را نمى‌شناخت، و گويد كه رسول خدا (ص) فرمود:

هر نوزادى بر فطرت زايد، يعنى شناسائى اينكه خدا عز و جل آفريننده او است، چنين است قول خدا (٣٥ سوره لقمان): «و اگر بپرسى از آنان كه چه كسى آسمانها و زمين را آفريده است هر آينه مى‌گويند خدا».