ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٩٩ - باب شكر

سپاس گزارم بر بزرگترين نعمتها كه به من داده‌اى» يعنى نعمت عافيت و تندرستى».

٢٣- فرمود كه:

رسول خدا (ص) فرموده: چون گرفتارها را ديديد، خدا را حمد كنيد و آن‌ها نشنوند كه غمنده گردند.

٢٤- فرمود كه:

رسول خدا (ص) در سفرى بر پشت شتر ره مى‌سپرد، به ناگاه پياده شد و پنج بار سجده كرد و چون سوار شد گفتند: يا رسول اللَّه، ديديم كارى كردى كه نمى‌كردى؟ فرمود: آرى، جبرئيل پيش من آمد و از طرف خدا عز و جل مژده‌ها به من داد و من براى خدا سجده شكر كردم براى هر مژده يك سجده.

٢٥- فرمود:

هر گاه يكى از شماها نعمت خدا عز و جل را ياد آورد، بايد گونه بر خاك نهد به شكرانه خدا و اگر سوار باشد، پياده شود و گونه بر خاك نهد و اگر بيم شهرت نتواند كه پياده شود، گونه خود بر غاشيه زين نهد و اگر نتواند، بر كف خود نهد، سپس خدا را بدان چه بر او نعمت بخشيده است سپاس گويد.

٢٦- از هشام بن أحمر، گويد: من به همراه أبى الحسن (ع)