فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٩٩ - احكام مكروه مربوط به غذاء خوردن

١٥- فراخ دستى شخص مفلس در معاش.

١٦- خدمت كردن ميهمان به ميزبان.

١٧- شام نخوردن.[١]

١٨- غذاء خوردن با دو انگشت بدون عذر.

١٩- غذاء خوردن در ظرفهاى نقره كوب.

٢٠- خلال كردن با چوب درخت خرما، و خلال كردن با شاداسپرم- نوعى از ريحان است كه در بلاد عرب مى‌رويد- و آهن و نى و ريحان.

٢١- خوردن ماهى، و در حديث آمده است كه: «خوردن ماهى گوشت بدن را مى‌ريزد».

٢٢- خوردن پنير بدون مغز گردو و مغز گردو بدون پنير.

٢٣- خوردن گوشت قاق (نوع از مرغ ماهيخوار).

٢٤- خوردن گوشت گنديده، كه باعث خرابى بدن مى‌شود.

٢٥- خوردن نيم خورده موش.

٢٦- خوردن غذاء در حالت خوابيده بر شكم.

٢٧- تنها چيزى خوردن.

٢٨- خوردن غذاء داغ.

٢٩- دميدن در خوردنى و آشاميدنى.

٣٠- غذاء خوردن در حال جنابت؛ البتّه با وضوء گرفتن يا شستن دست و مضمضه كردن كراهتش ضعيف مى‌شود.

٣١- نگاه كردن به ديگران در حال غذاء خوردن.

٣٢- بعد از اينكه نان بر سفره حاضر شد انتظار كشيدن براى چيز ديگرى غير از نان.

[١] - در حديث آمده است كه:« چيز نخوردن در وقت شام موجب تخريب بدن مى‌شود» و نيز منقول است كه:« هركس شب شنبه و شب يكشنبه شام نخورد، قوت او از بين مى‌رود و تا چهل شبانه روز باز نمى‌آيد».