فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٠١ - احكام مستحب مربوط به غذاء خوردن

١١- دست كشيدن ميزبان از غذاء خوردن بعد از ديگران.

١٢- اگر چند نفر سر يك سفره هستند، هر كسى از غذاى جلوى خودش بخورد.

١٣- غذاء خوردن با سه انگشت يا بيشتر نه با دو انگشت.

١٤- ليسيدن ظرف غذاء و انگشتان در پايان غذاء خوردن.

١٥- برداشتن لقمه كوچك.

١٦- خوب جويدن غذاء.

١٧- اگر غذاء به وقت نماز حاضر شود، مكلّف اوّل نماز بخواند، اگرچه وقت نماز وسيع باشد؛ مگر اينكه كسانى منتظر او باشند يا نفسش با او نزاع كند يعنى او را وادار به خوردن نمايد.

١٨- زياد گفتن «الْحَمْدُ لِلَّهِ» در حال غذاء خوردن.

١٩- اگر در خانه غذاء مى‌خوردند آنچه از طعام كه بيرون سفره ريخته مى‌شود را جمع نموده و بخورند و در حديث آمده است كه: «آن شفاء امراض و علاج مرض ذات الجنب و موجب بى‌نيازى و باعث زيادى فرزند مى‌شود»، و اما اگر در بيابان غذاء مى‌خورند، آنچه بيرون سفره مى‌ريزد را براى پرندگان و سائر حيوانات بگذارند.

٢٠- در اول روز و اول شب غذاء بخورند نه در بين روز و بين شب.

٢١- مطابق اشتهاء عيالات خود غذاء بخورند، و در حديث آمده است كه: «مؤمن به اشتهاء عيال خود غذاء مى‌خورد نه به اشتهاء خود».

٢٢- خوردن چيزى پس از نماز عشاء، كه اين عادت پيامبران است.

٢٣- خوردن گوشت در هر سه روز يك مرتبه.

٢٤- گفتن «الْحَمْدُ لِلَّهِ» پس از غذاء خوردن.

٢٥- خواندن دعاء ذيل بعد از غذاء خوردن:

«الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذي‌ أَطْعَمَنا في‌ جائِعينَ، وَ سَقانا في‌ ظَمْآنينَ، وَ كَسانا في‌ عارينَ، وَ هَدَيْنا في‌ ضالّينَ، وَ حَمَلَنا في‌ راحِلينَ، وَ أَوانا في‌ ضاحينَ،