فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٨٧ - و - سائر مسكرات

نگهبانى كند، ٣- كسى كه آب انگور را به قصد شراب بگيرد، ٤- كسى كه شراب انگور را بنوشد، ٥- كسى كه ساقى آن باشد، ٦- كسى كه شراب را حمل كند، ٧- كسى كه شراب را نزد او مى‌برند، ٨- فروشنده شراب، ٩- خريدار شراب، ١٠- كسى كه بهاى شراب را بخورد».

بلكه در بعضى از اخبار تصريح شده است كه: «شرابخوارى در بين گناهان كبيره از همه بزرگتر است»، و در اخبار زيادى آمده كه: «مُدمِن خمر چون بت‌پرست است»، و در بعضى از اخبار كلمه مُدمِن را معنا كرده و فرموده‌اند: «مُدمِن خمر آن كسى نيست كه همه روزه خمر بنوشد، بلكه كسى است كه در دلش تصميم دارد هر زمان كه دستش به خمر رسيد بنوشد».

علاوه بر اينها شراب مضرّات زيادى دارد كه اطباء حاذق زمان ما نيز به آن رسيده‌اند و منصفين غير مسلمان هم اين حكم اسلام را حكيمانه دانسته‌اند.

و- سائر مُسكِرات:

٨٠- سائر مُسكِرات- چه مائع باشند و چه جامد- حكم خمر را دارند و خوردن آنها جائز نيست.

٨١- هر چيزى كه مقدار زيادش آدمى را مست كند ولى مقدار كم آن مست نكند، هم استفاده از مقدار زيادش حرام است و هم استفاده از مقدار اندكش، و صرف اينكه همين چيز در بعضى طبع‌ها يا بعضى آب و هواها و يا بعد از اعتياد مستى نمى‌آورد، باعث حليّت آن نمى‌شود و در همين سه فرض نيز حرام است.

٨٢- اگر شراب خود بخود يا با ريختن چيزى نظير نمك و سركه در آن به سركه تبديل گردد، حلال و پاك مى‌شود، خواه آن ريخته شده قبل از سركه شدن شراب، در آن مستهلك شده باشد و خواه تا بعد از سركه شدن به حال خود باقى مانده باشد، به شرط اينكه آنچه در آن ريخته شده به منظور سركه شدن شراب باشد و مقدارى باشد كه عرفاً صدق كند كه تابع شراب است، پس اگر مثلًا بيست كيلو سركه براى تبديل نيم كيلو خمر به سركه بر آن ريخته شود، سركه متنجس مى‌شود و به تبع سركه شدن خمر پاك‌