فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٨٠ - احكام اجزاء و متعلقات حيوانات حلال گوشت

ماهى و ملخ هيچ چيز به غير از فضله و خون حرام نيست؛ البته حرمت آن دو نيز محل اشكال است. ٤٩- بنابر احتياط لايترك بايد از خوردن آنچه از اين اجزاء پانزده‌گانه كه در مرغان و پرندگان حلال گوشت ديده شود اجتناب گردد، كه از آن جمله است حدقه چشم، خون، فضله، زهره دان، سپرز، مثانه، دنبلان، نخاع و تخم دان.

٥٠- حيوان حلال گوشتى كه ذبح شرعى شده، غير از پانزده جزء مذكور همه اجزائش خوردنى مى‌باشند، بنابراين خوردن قلب، كبد، سيراب، روده، غضروف، عضلات و هر چيز ديگر حلال است؛ بلى خوردن كليه‌ها، گوش قلب و رگها- مخصوصاً چهار رگ گردن- كراهت دارد.

٥١- بنابر أظهر پوست و استخوان حيوان حلال گوشت در صورتى كه ضرر نداشته باشند حلال مى‌باشند؛ ولى احوط اجتناب از آنها است؛ بلى، اشكالى در حليّت پوست سر حيوان و پوست بدن مرغ خانگى و سائر مرغان و همچنين حليّت استخوانهاى ريز مرغهاى كوچك مانند گنجشك، نيست.

٥٢- هر گوشت حلالى هم خام آن حلال است و هم پخته آن، حتى سوخته آن هم اگر ضرر نداشته باشد حلال است؛ ولى خوردن گوشت تازه‌اى كه با آفتاب يا آتش يا به وسيله پاشيدن نمك بر آن يا خشكاندنش در سايه و قورمه شدن رنگش تغيير كرده است مكروه مى‌باشد.

٥٣- خوردن منى هر حيوانى حرام است.

٥٤- خوردن بول شتر حلال است؛ ولى خوردن بول و فضله تمامى حيوانات- حتى حيوانات حلال گوشت- حرام است؛ ليكن ظاهراً فضله كرمهايى كه درون ميوه‌ها يا خربزه هستند و يا در شكم ماهى و ملخ مى‌چسبند حرام نمى‌باشد.

٥٥- خون هر حيوانى كه خون جهنده دارد حتى علقه- يعنى خون بسته- حرام است؛ ولى خونى كه بعد از ذبح حيوان در بدنش باقى مى‌ماند حرام نيست؛ البته حلال بودن خون قلب و كبد محل اشكال است؛ و اما خون حيوانى كه خون جهنده ندارد و خون‌