فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٦٨ - دوم - حيوانات صحرائى

خوردنشان حلال نيست. ٣- ماهى أربيان كه در زبان مردم امروز روبيان يا ميگو خوانده مى‌شود از جنس ماهيان پولك‌دار است و خوردنش جائز مى‌باشد.

٤- از حيوانات دريايى بجز ماهيان پولك‌دار و بعضى از انواع مرغابيان دريايى كه مشخصات حليّت آنها در بيان احكام مرغان و پرندگان گفته مى‌شود، همه حرام گوشت هستند، حتى آنهايى كه هم اسمشان در خشكى زندگى مى‌كند و حلال است، نظير گاو دريايى بنابر اقوى.

٥- تخم هر ماهى حلال گوشت حلال است، هرچند نرم باشد؛ و تخم ماهى حرام گوشت حرام است، اگرچه زبر باشد؛ و در صورت اشتباه احتياط در نخوردن نرم آن است؛ لكن هرگاه معلوم نباشد كه تخمى از ماهى حلال است يا از ماهى حرام و جنس آن زبر باشد و زبر بودنش هم مشتبه باشد و معلوم نباشد كه زبر است يا نه خوردنش حلال است.

٦- هرگاه ماهى فلس‌دار مرده با ماهى زنده در آب صيد شود و معلوم نباشد كداميك از آنها زنده و كداميك مرده صيد شده، بنابر اقوى بايد از خوردن هر دو اجتناب شود.

٧- خوردن ماهى‌اى كه معلوم نيست فلس‌دار است يا نه جائز نمى‌باشد.

دوم- حيوانات صحرائى:

٨- حيوانات صحرائى متشكل از دو گروه مى‌باشند: ١- اهلى، ٢- وحشى، كه از ميان حيوانات اهلى گوسفند، بز، قوچ، گاو، شتر، گاوميش، اسب، قاطر و الاغ حلال گوشت هستند- البته گوشت سه صنف اخير مكروه مى‌باشد، و كراهت گوشت قاطر شديدتر و كراهت گوشت اسب خفيف‌تر است و شير اين سه صنف نيز مكروه مى‌باشد- و بقيه چهارپايان اهلى مانند سگ، گربه، سمور و موش اهلى و ... حرام گوشت مى‌باشند.