فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٦٩ - دوم - حيوانات صحرائى
و از ميان حيوانات وحشى آهو، غزال، گاو وحشى، بز كوهى، قوچ كوهى، گوزن، گورخر و ملخ حلال گوشت مىباشند؛ و خوك و درندگان حرام گوشت هستند.
٩- بهائمى كه در صحراء پيدا مىشوند و حرمت گوشت آنها ثابت نشده است حلال گوشت مىباشند.
١٠- منظور از درندگان حيوانات چهارپايى است كه حيوان ديگر را شكار كرده و مىدرند، و نشان درنده بودنشان داشتن چنگال و دندان نيش است، چه قوى باشند مانند شير، پلنگ، ببر، گرگ، و چه ضعيف باشند مانند روباه، گربه و حتى كفتار و شغال.
١١- خرگوش با اينكه از درندگان نيست ولى گوشتش حرام است.
١٢- خوردن مار، عقرب، موش، سوسمار و يَربوع[١] و جوجه تيغى حرام است.
١٣- خوردن تمام حشرات از قبيل جيرجيرك، كوليج، شپش، كرم، كك، پشه مگس و ... حرام است.
١٤- خوردن گوشت مَسوخ- يعنى حيواناتى كه در زمانهاى گذشته انسان بودهاند و بر اثر عصيان و نافرمانى از حق تعالى و به مشيّت ذات أقدس او، تغيير شكل داده شدهاند، مانند فيل، ميمون، خرس و ...- حرام است.
١٥- خوردن گوشت خَزّ،[٢] سنجاب،[٣] فَنَك،[٤] قورباغه، خرچنگ، سنگ
[١] - يَربوع نوعى موش است كه داراى دستهاى كوتاه و پاها و دم بلند مىباشد.
[٢] - خَزّ پستاندارى است از دسته گوشتخواران، كه داراى دم دراز پرمو مىباشد و رنگش قهوهاى يا خاكسترىو زير گردنش سفيد است و پوست آن گرانبها مىباشد.
[٣] - سنجاب پستاندارى است از دسته جوندگان، كه داراى دمى نسبتاً دراز و پر پشم و موى انبوه و نرم به رنگ كبود يا خاكسترى است و قدش به اندازه گربهاى كوچك مىباشد.
[٤] - فَنَك گونهاى روباه كوچك اندام است كه آن را روباه خالدار نيز مىنامند، و قدش كوتاه و پوستش قرمز است و پوستش داراى موهايى است كه انتهاى آنها سفيد مىباشد، و در نواحى تركستان از آن پوستينهاى قيمتى تهيه مىكنند.