فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٢٤ - دسته ششم - نزاع بين مضمونله و مضمونعنه با تقدم قول مضمونعنه

دين را در حضور شهود نداده است، مى‌تواند از او قبول نكند؛ و اگر مديون بداند كه آن شخص دين را اداء كرده است ولى نه در حضور شهود، در اين فرض چنانچه آن شخص براى دريافت عوض به مديون رجوع نمايد بر مديون واجب است عوض را به او بدهد، زيرا غرض از حضور شهود يقين به اداء دين است و در اين فرض يقين به اداء دين محقق شده است؛ البته در اين فرض چون دين را در حضور شهود اداء نكرده است، چنانچه بعداً طلبكار مراجعه كند و مدّعى شود كه طلب خود را دريافت نكرده و طلب خود را از مديون مطالبه نمايد، آن شخص ضامن مى‌باشد.