دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٣٠ - ٢ - ٢ آشناى كامل با معارف قرآن

علم، بيست و هفت حرف است و همه آنچه پيامبران آورده‌اند، دو حرف است و مردم تاكنون، جز دو حرف را نشناخته‌اند. چون قائم قيام كند، بيست و پنج حرف ديگر را بيرون مى‌آورد و ميان مردم، منتشر مى‌كند و دو حرف [قبلى‌] را هم به آنها ضميمه مى‌كند تا همه بيست و هفت حرف را منتشر سازد.

بى‌ترديد، رشد معجزه‌آساى انديشه و عقل، و پيشرفت مافوق تصوّر علم در حكومت مهدوى، زمينه‌ساز پيشرفت همه‌جانبه و موجب رسيدن به قلّه جامعه آرمانى و تمدّن نوين اسلامى است.

٢- ٢. آشناىِ كامل با معارف قرآن‌

قرآن، خلاصه معارف مورد نياز انسان است. امام على عليه السلام با تعبير بلندى در توصيف اين كتاب آسمانى مى‌فرمايد:

سَلوني عَنِ القُرآنِ فَإِنَّ فِي القُرآنِ عِلمَ الأَوَّلينَ وَالآخِرينَ، لَم يَدَع لِقائِلٍ مَقالًا، وَ لا يَعلَمُ تَأويلَهُ إلَّااللَّهُ وَالرّاسِخونَ فِي العِلمِ، وَ لَيسوا بِواحِدٍ، وَ رَسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله كانَ واحِداً مِنهُم عَلَّمَهُ اللَّهُ سُبحانَهُ إيّاهُ، وَ عَلَّمَنيهِ رَسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله، ثُمَّ لا يَزالُ في بَقِيَّتِهِ إلى‌ يَومِ القِيامَةِ.[١]

از من، در باره قرآن بپرسيد؛ چرا كه دانشِ اوّلين و آخرين، در قرآن است. [قرآن‌] براى هيچ گوينده‌اى [جاى‌] سخن نگذاشته است و تأويل آن را جز خدا و استواران در دانش، كسى نمى‌داند و اينان، يك نفر نيستند. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله يكى از ايشان بود كه خداوند سبحان، آن را به او آموخت و پيامبر خدا صلى الله عليه و آله هم آن را به من آموخت و [تأويل قرآن‌] در فرزندان [معصومِ‌] او تا روز قيامت، باقى خواهد ماند.

امام عليه السلام در اين سخن، چند نكته بسيار مهم را در باره معارف قرآن، يادآور شده:

اوّل. دانش گذشتگان و آيندگان در قرآن شريف خلاصه شده، به گونه‌اى كه‌

[١]. تأويل الآيات الظاهرة: ج ٢ ص ٥٥٥ ح ١٠، تفسير فرات: ص ٦٨ ح ٣٨، كتاب سليم بن قيس: ج ٢ ص ٩٤٢ ح ٧٨( هر دو منبع با عبارت مشابه).