دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٩١ - ٧ - ٧ قضاوت زنان

مذاهب اهل سنّت نيز معتقدند كه زنان به طور مطلق نمى‌توانند متصدّى امر قضاوت شوند؛ امّا در مذهب حنفيه، جز در موارد حدود و قصاص، زنان مى‌توانند قضاوت كنند. همچنين محمّد بن جرير طبرى، معتقد بوده كه فرقى ميان زن و مرد در جواز تصدّى منصب قضا وجود ندارد.[١]

بر پايه حديثى از امام باقر عليه السلام در دولت امام مهدى عليه السلام، هنگامى كه علم و حكمت توسعه يافت، زنان مى‌توانند براساس كتاب خدا و سنّت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله قضاوت كنند. در اين حديث، امام عليه السلام ضمن بيان بركات دولت مهدوى مى‌فرمايد:

وَ تُؤتَونَ الحِكمَةَ فى زَمانِهِ، حَتّى‌ إنَّ المَرأَةَ لَتَقضى فى بَيتِها بِكِتابِ اللَّهِ تَعالى‌ وَ سُنَّةِ رَسولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله.[٢]

و در روزگارش، حكمت نصيبتان مى‌شود تا آن جا كه زن در خانه‌اش بر اساس كتاب خداى متعال و سنّت پيامبر خدا، حكم مى‌كند.

براى توضيح اين حديث، چند نكته قابل توجّه است:

يك. مى‌توان گفت: در دولت مهدوى، شرايط لازم براى تصدّى امر قضاوت توسّط زنان، فراهم مى‌گردد.

دو. مقيّد كردن قضاوت زن در خانه، اشاره به اين است كه تصدّى امر قضا نبايد آنها را از مهم‌ترين وظيفه آنها كه مديريت خانه و پرورش انسان‌هاى صالح است، غافل كند. بديهى است در اين زمينه، تفاوتى ميان تصدّى امر قضا و ساير مسئوليت‌ها وجود ندارد.

سه. برخى احتمال داده‌اند كه مراد از قضاوت زن در خانه، تدبير امور فرزندان و

[١]. ر. ك: دراسات فى ولاية الفقيه: ج ١ ص ٣٣٥ و ٣٣٦.

[٢]. ر. ك: ص ٤٠٦ ح ١٩٣٣.