فرمود: «هر كس [از آنان‌] توبه كند، خداوند هم به او روى مى‌آورد و هر كس ظاهرسازى و دورويى كند، خدا همو را [از رحمتش‌] دور مى‌كند، و هر كس آشكارا مخالفت كند، خداوند، خونش را مى‌ريزد».

سپس فرمود: «سوگند به آن كه جانم به دست اوست، آنها را سر مى‌برد، همان گونه كه قصّاب، گوسفندش را سر مى‌برد» و با دستش به گلويش اشاره فرمود.

گفتم: آنان مى‌گويند: هنگامى كه قيام كند، كارها برايش درست مى‌شود و به اندازه پيمانه حجامتى هم خون نمى‌ريزد.

فرمود: «سوگند به آن كه جانم به دست اوست، هرگز چنين نيست، تا ما و شما عرقمان در آيد» و به پيشانى‌اش اشاره كرد «و خونمان ريخته شود».[١]

١٦٨٤. تفسير العيّاشى‌- به نقل از عبد الأعلى جبلّى-: امام باقر عليه السلام فرمود: «... صاحب اين امر (قيام)، جزيه نمى‌پذيرد، آن گونه كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پذيرفت و اين، همان سخن خداوند است: «و با آنان بجنگيد تا فتنه‌اى نماند و دين، جملگى از آنِ خدا باشد»».

امام باقر عليه السلام فرمود: «به خدا سوگند، مى‌جنگند تا خدا يگانه شمرده شود و چيزى را همتاى او نگيرند و تا آن جا كه پيرزن ناتوان، آهنگ رفتن از شرق به غرب مى‌كند و كسى او را باز نمى‌دارد و خداوند، بذرهاى [نهفته در] زمين را بيرون مى‌آورد و باران آسمان را فرو مى‌فرستد و مردم، مالياتى را كه به عهده‌شان است، به مهدى عليه السلام مى‌دهند و خدا بر شيعيان ما گشايش مى‌دهد، چندان كه اگر سعادت الهى آنان را در نيابد، طغيان مى‌كنند و در همان حال كه صاحب اين امر، برخى حكم‌ها را صادر مى‌كند و سخن از برخى سنّت‌ها مى‌گويد، گروهى از مسجد [و پايگاه دينى‌] خروج مى‌كنند و قصد شوريدن بر او دارند كه او به يارانش مى‌فرمايد:" برويد و در بازارچه خرمافروشان‌[٢] به آنها برسيد". آنان نيز مى‌روند و شورشيان را به بند كشيده،

[١]. الغيبة، نعمانى: ص ٢٨٣ ح ١( با دو سند كه يكى از آنها، معتبر است)، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٣٥٧ ح ١٢٢.

[٢]. بازارچه خرمافروشان، جايى نزديك به مسجد كوفه است.