دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٤٠ - ٢ - ١٠ اتحاد اديان

آن،[١] به هنگام قيام مهدىِ خاندان محمّد صلى الله عليه و آله است كه كسى نمى‌مانَد، جز آن كه به [رسالت‌] محمّد صلى الله عليه و آله اقرار مى‌كند.

همچنين در تفسير آيه‌ «وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ»،[٢] از امام صادق عليه السلام روايت شده كه خطاب به مفضّل مى‌فرمايد:

فَوَاللَّهِ يا مُفَضَّلُ لَيُرفَعُ عَنِ المِلَلِ وَ الأَديانِ الاختِلافُ، وَ يَكونُ الدّينُ كُلُّهُ واحِداً.[٣]

به خدا سوگند- اى مفضّل-، [قائم‌] اختلاف را از ميان ملّت‌ها و دين‌ها بر مى‌دارد و همه دين‌ها يكى مى‌شوند.

نكته قابل توجّه اين كه براساس آنچه از روايات اهل بيت عليهم السلام استنباط مى‌شود، اتّحاد اديان در حكومت مهدوى، اجبارى نيست؛ بلكه سياست‌هاى فرهنگى امام مهدى عليه السلام به گونه‌اى است كه توده مردم جهان، به تدريج و با آغوش باز، اسلام را خواهند پذيرفت.[٤]

[١]. اشاره است به آيه« دين، به طور كامل، از آنِ خدا مى‌شود ...».

[٢]. انفال: آيه ٣٩.

[٣]. ر. ك: ص ٢٦٢ ح ١٨٢٧.

[٤]. براى توضيح اين مطلب ر. ك: ص ٢٦٧( وحدت و يا كثرت اديان در حكومت مهدوى) مراجعه فرماييد.