دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٠٨ - ٤ تشابه سيره امام مهدى با سيره پيامبر

خود را و شما برادران خود را حاضر آوريم. آن گاه دعا و تضرّع كنيم و لعنت خدا را بر دروغگويان بفرستيم».

حال اگر اين شيوه نيز پاسخگو نبود و معاندان، لجاجت كردند و هيچ طريق منطقى و نرمى را نپذيرفتند، نوبت به راه‌هاى سخت، مانند جنگ و الزام مى‌رسد.

خداوند متعال به پيامبرش دستور مى‌دهد:

«وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ الدِّينُ لِلَّهِ فَإِنِ انْتَهَوْا فَلا عُدْوانَ إِلَّا عَلَى الظَّالِمِينَ.[١]

با آنها بجنگيد تا ديگر، فتنه‌اى نباشد و دين، تنها دين خدا شود؛ ولى اگر از آيين خويش دست برداشتند، تجاوز جز بر ستم‌كاران، روا نيست».

جهاد براى رفع فتنه و ظلم است. اين حكم هم در زمان پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مصداق داشت و هم در آينده، مصداق خواهد داشت. در حديث ابو نصر به نقل از امام صادق عليه السلام سنّت‌هايى كه امام زمان عليه السلام از پيامبران دارد، ذكر شده است. از جمله اين سنّت‌ها، چيزى است كه از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به ايشان رسيده و آن، شمشير است.[٢]

اين، كنايه از جهاد و مبارزه مسلّحانه با ظالمان و محاربان است. همين مضمون به طرق ديگر، هم از امام صادق عليه السلام و هم از پدر بزرگوارش نقل شده است. در حديث ديگرى از امام باقر عليه السلام شباهت امام عليه السلام با پنج پيامبر بزرگ، بيان شده و در آن، شباهت ايشان با پيامبر خدا صلى الله عليه و آله قيام مسلّحانه ايشان و كشتن دشمنان خدا و رسول، ذكر شده است.[٣] بنا بر اين، در اصل شباهت امام عليه السلام با پيامبر صلى الله عليه و آله در قيام مسلّحانه، ترديدى نيست و احاديث در اين زمينه، متعدّد است.

امّا اين، بدان معنا نيست كه هر مخالفى، اعم از محارب و غير محارب، بايد

[١]. بقره: آيه ١٩٣.

[٢]. متن اين قسمت از حديث، چنين است:« وَ سُنّة من محمّد صلى الله عليه و آله فى السيف يظهر به»( إثبات الوصية: ص ٢٦٧).

[٣].« وَ أَمَّا شَبَهُهُ مِن جَدِّهِ المُصطَفَى صلى الله عليه و آله فَخُرُوجُهُ بِالسَّيفِ وَ قَتلُهُ أَعدَاءَ اللَّهِ وَ أَعدَاءَ رَسُولِهِ صلى الله عليه و آله وَ الجَبَّارِينَ وَالطَّوَاغِيتَ وَ أَنَّهُ يُنصَرُ بِالسَّيفِ وَ الرُّعبِ»( ر. ك: ص ٤٦ ح ١٦٦٤).