خداوند متعال، آنان را از اين همه سعادت برخوردار نمى‌كرد، طغيان مى‌كردند و در همان هنگام كه صاحب اين امر به برخى احكام، حكم مى‌كند و برخى سنّت‌ها را بر زبان مى‌آورد، شورشگرانى از مسجد [الحرام‌] خروج مى‌كنند، و قائم عليه السلام به يارانش مى‌فرمايد:

" برويد و به آنها در بازار خرمافروشان [نزديك به مسجد الحرام‌] برسيد" و آنها شورشيان را اسير مى‌گيرند و نزد مهدى عليه السلام مى‌آورند تا در باره‌شان فرمان دهد، و آنها را مى‌كُشند و آنان آخرين شورشگران خروج كننده بر قائم خاندان محمّد صلى الله عليه و آله اند».[١]

١٩١١. الغيبة، طوسى- با سندش به نقل از يحيى بن علاى رازى-: شنيدم كه امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد: «خداوند متعال در اين امّت، مردى را پديد مى‌آورد كه از من است و من از اويم. خداوند متعال، بركات آسمان‌ها و زمين را به دست او روان مى‌كند و آسمان، بارانش را فرو مى‌فرستد و زمين، بذرش را بيرون مى‌دهد و حيوانات وحشى و درندگان، امنيت مى‌يابند و زمين از عدل و داد پر مى‌شود، همان گونه كه از ظلم و ستم پر شده است و مى‌كُشد تا آن جا كه جاهل مى‌گويد: اگر او از خاندان محمّد صلى الله عليه و آله بود، رحم مى‌كرد».[٢]

١٩١٢. المعجم الأوسط- با سندش به نقل از ابو سعيد خُدرى-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «مهدى در امّت من است. اگر كم باشد، هفت و گرنه، هشت، و گرنه نُه [سال‌] حكومت خواهد كرد كه در آن، امّتم چنان رفاهى خواهند داشت كه مانند آن را هيچ گاه نداشته‌اند. خداوند، آسمان را بر آنها ريزان و پُرباران مى‌كند و زمين، هيچ چيز از گياهان را از آنان نمى‌اندوزد، و مال در آن روزگار، انباشته است و مرد بر مى‌خيزد و مى‌گويد:" اى مهدى! به من عطا كن" و او مى‌گويد: بردار».[٣]

راجع: ص ٢٥١ ح ١٨١٤

و ص ٣٢٣ ح ١٨٣٥

و ص ٣٢٥ ح ١٨٢٨

و ص ٣٣٣ ح ١٨٤٩

و ص ٣٤٧ ح ١٨٦٥

و ج ٦ ص ٢٦١ ح ١٠٩١.

[١]. تفسير العيّاشى: ج ٢ ص ٥٦ و ٦١ ح ٤٩، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٣٤١ ح ٩١.

[٢]. الغيبة، طوسى: ص ١٨٨ ح ١٤٩، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ١٤٦ ح ١٦.

[٣]. المعجم الأوسط: ج ٥ ص ٣١١ ح ٥٤٠٦، كنز العمّال: ج ١٤ ص ٢٧٤ ح ٣٨٧٠٦. نيز، ر. ك: همين دانش‌نامه: ص ٣٦٩ ح ١٨٩٤.