دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٦١ - ٣ قضاى جديد

است؛ قرآنى كه متنش همين قرآن موجود است؛ ولى در آن، شأن نزول و تفسير برخى آيات آمده و ناسخ و منسوخ، عام و خاص، مطلق و مقيد و برخى امور ديگر مشخص شده است.

د- شايد مقصود از «كتاب جديد» معارف و مفاهيم بلند و والايى است كه امام از آيات برداشت مى‌كند و به مردم ياد مى‌دهد؛ معانى‌اى كه آن قدر براى مردم تازگى دارند كه گويا او كتابى با مفاهيمى جديد آورده است.

ه- ممكن است مراد احياى بخش‌هاى مهجور و بدفهميده‌شده كتاب باشد؛ بدان معنا كه مهدى عليه السلام اين موارد مهجور را احيا، و موارد بدفهميده شده را اصلاح مى‌كند و اين همه از نظر كميت و اهميت به حدّى است كه مى‌توان آن را آوردن كتاب جديد قلمداد كرد.

٣. قضاى جديد

درباره قضاى جديد نيز چند احتمال به ذهن مى‌رسد:

الف- مقصود، برنامه‌هاى متنوّع و پيشرفته براى بشر در عصر ظهور است.

ب- مقصود، داشتن اسلوب جديد در قضاوت و فصل خصومت بين مردم است؛ همان گونه كه در احاديث گفته شده كه قائم عليه السلام به حكم داوود عمل مى‌كند و بيّنه و دو شاهد عادل نمى‌طلبد.

ج- اين كه امام برخى از احكام مربوط به قضا و حدود را كه قبل از آن و در دوره قبل از ظهور انجام نمى‌شده است، اجرا مى‌كند؛ چنان كه در برخى احاديث آمده است كه مهدى عليه السلام قتل را بر زانى محصن و مانع زكات اجرا مى‌كند[١] و بدون نسب حكم به ارث‌برى مى‌دهد.[٢]

[١]. ر. ك: ص ٣٥٨ ح ١٩١٧( الكافى).

[٢]. ر. ك: ص ٣١٩ ح ١٨٣٠ و ص ٣٨٧ ح ١٩١٥( الخصال).