دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٤٥ - ٣ - ١ - ٢ نقش برادرى دينى در حكومت جهانى اسلام

گفتم: چون ميان خود كسى را نمى‌يابيم كه برادرش نزد او بر درهم و دينارش، مقدّم باشد، و ما درهم و دينار را نزد خود بر برادر دينى‌مان- كه با دوستى اميرمؤمنان گِرد آورده است-، مقدّم مى‌يابيم. امام عليه السلام فرمود:

كَلّا، إنَّكُم مُؤمِنونَ وَلكِن لا يَكمُلُ إيمانُكُم حَتّى‌ يَخرُجَ قائِمُنا، فَعِندَها يَجمَعُ اللَّهُ أحلامَكُم فَتَكونونَ مُؤمِنينَ كامِلينَ.[١]

هرگز [اين گونه نينديش‌]! شما مؤمن هستيد؛ امّا ايمانتان كامل نمى‌شود تا قائم ما قيام كند كه آن هنگام، خداوند، عقل‌هايتان را جمع مى‌كند و مؤمنانى كامل مى‌شويد.

در حديثى ديگر از امام صادق عليه السلام آمده:

إنَّ أصحابَ القائِمِ عليه السلام يَلقى‌ بَعضُهُم بَعضاً كَأَنَّهُم بَنو أبٍ وَ امٍّ، وَ إنِ افتَرَقَوا عِشاءً التَقَوا غُدوَةً.[٢]

ياران قائم، همديگر را همچون برادرانِ تنى ديدار مى‌كنند و اگر شب از هم جدا شوند، صبح به ديدار يكديگر مى‌روند.

و بدين سان در عصر ظهور، دشمنى‌ها، جاى خود را به دوستى مى‌دهد[٣] و روابط اجتماعىِ برادرانه ميان ياران امام مهدى عليه السلام به قدرى تقويت مى‌شود كه وقتى كسى نياز به پول پيدا مى‌كند، از جيب برادر دينى خود برمى‌دارد و او مانع نمى‌شود.[٤]

به عبارت ديگر، جامعه مهدوى، زندگى بهشتيان را در دوران حكومت امام عصر عليه السلام تجربه مى‌كنند، همان‌طور كه خداوند در توصيف اهل بهشت فرموده:

«وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْواناً عَلى‌ سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ.[٥]

[١]. ر. ك: ص ٢٤٨ ح ١٨١٢.

[٢]. ر. ك: ص ٣١٦ ح ١٨٢٨.

[٣]. ر. ك: ص ٣١٦ ح ١٨٢٩ و ص ٣٢٦ ح ١٨٤٠.

[٤]. ر. ك: ص ٣١٨ ح ١٨٣٠.

[٥]. حجر: آيه ٤٧.