دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٦٥ - ١ - ٢ - ٧ عمران و آبادانى زمين

آن نيز براى هنگامى است كه حق، ظهور كند و قائم ما اهل بيت قيام كند؛ امّا امروز، مشكلى نيست كه مؤمن به مؤمن چيزى بفروشد و از او سود بگيرد.

بر پايه مفاد اين حديث، يكى از سياست‌هاى اقتصادى دولت مهدوى، تحريم سود گرفتن مؤمن از مؤمن در معاملات است. گفتنى است با توجّه به ضعفِ سند اين حديث، نمى‌توان به طور قاطع در اين باره اظهار نظر كرد؛ ولى با در نظر گرفتن اين كه در عصر غيبت نيز سود گرفتن از مؤمن به استثناى مواردى خاص، كراهت دارد،[١] مى‌توان گفت: پيشرفت‌هاى اقتصادى در دولت امام مهدى عليه السلام به تدريج به گونه‌اى خواهد بود كه مردم، نيازى به سود گرفتن در معاملات ندارند. در اين شرايط اقتصادى، معاملات، صرفاً براى خدمت به يكديگر صورت مى‌گيرد، و سود گرفتن مؤمن از مؤمن، ممنوع مى‌گردد.

١- ٢- ٧. عمران و آبادانىِ زمين‌

يكى از درخواست‌هاى منتظران ظهور امام مهدى عليه السلام از خداوند سبحان، در عصر غيبت، عمران و آبادانى شهرهاست. در «دعاى عهد» مى‌خوانيم:

وَ اعمُرِ اللَّهُمَّ بِهِ بِلادَكَ، وَ أَحيِ بِهِ عِبادَكَ، فَإِنَّكَ قُلتَ وَ قَولُكَ الحَقُّ: «ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ»[٢].[٣]

بار خدايا! سرزمين هايت را به دست او (امام مهدى عليه السلام) آباد و بندگانت را زنده كن كه تو به راستى گفته‌اى: «تباهى در خشكى و دريا به دليل دستاوردهاى [گناهان‌] مردم، پديدار شده است».

[١]. سود گرفتن از مؤمن، كراهت دارد، جز در مورد ضرورت يا در صورتى كه خريد مشترى براى تجارت باشد[ نه مصرف‌]، يا اين كه مشترى، جنسى را بيش از يكصد درهم بخرد كه در اين صورت، گرفتن سود به اندازه هزينه يك روز، كراهت ندارد( ر. ك: تحرير الوسيلة: ج ١ ص ٥٠١ مسئله ٢٢).

[٢]. روم: آيه ٤٨.

[٣]. ر. ك: ص ٣٦٢ ح ١٨٨٦.