دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٥٥ - ١/ ٣ احياى ارزشهاى اسلامى

آگاه كرد كه از صلب حسين، نُه امام معصومِ پاك بيرون مى‌آيند كه مهدى اين امّت، از آنهاست؛ كسى كه در آخر الزمان، كار دين را به عهده مى‌گيرد، همان گونه كه من در ابتدايش، آن را به عهده گرفتم».[١]

١٧١٢. الغيبة، نعمانى- با سندش به نقل از كامل-: امام باقر عليه السلام فرمود: «بى ترديد، قائم ما چون قيام كند، مردم را به امرى نو فرا مى‌خواند، همان گونه كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به سوى آن فرا خواند. اسلام، غريبانه آغاز شد و به زودى نيز غريب مى‌شود، همان گونه كه در آغاز بود. پس خوشا به حال غريبان!».[٢]

١٧١٣. الغيبة، نعمانى- با سندش به نقل از ابو بصير-: به امام صادق عليه السلام گفتم: به من از سخن امير مؤمنان عليه السلام خبر بده كه فرمود: «اسلام، غريبانه آغاز شد و به‌زودى همان گونه كه آغاز شد، [غريب‌] مى‌شود. پس خوشا به حال غريبان!».

امام عليه السلام فرمود: «اى ابو محمّد (ابو بصير)! هنگامى كه قائم قيام كند، دعوت جديدى مى‌آورد، همان گونه كه پيامبر خدا دعوت كرد».

من برخاستم و سر ايشان را بوسيدم و گفتم: گواهى مى‌دهم كه تو امام من در دنيا و آخرت هستى. با دوستدار تو، دوستى مى‌ورزم و با دشمنت، دشمنى مى‌كنم و تو ولىّ خدا هستى.

امام عليه السلام فرمود: «خداوند، رحمتت كند!».[٣]

١٧١٤. العدد القويّة- با سندش به نقل از ابن عبّاس-: شخصى يهودى به نام نعثل بر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله وارد شد .... پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «اى ابو عُماره! آيا اسباط [بنى اسرائيل‌] را مى‌شناسى؟».

گفت: آرى، اى پيامبر خدا! آنها دوازده تن بودند.

[١]. كفاية الأثر: ص ١٣٤، الصراط المستقيم: ج ٢ ص ١١٧، بحار الأنوار: ج ٣٦ ص ٣٣١ ح ١٩٠.

[٢]. الغيبة، نعمانى: ص ٣٢٠ ح ١، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٣٦٦ ح ١٤٧.

[٣]. الغيبة، نعمانى: ص ٣٢٢ ح ٥ وص ٣٢١ ح ٢( با عبارت مشابه)، تفسير العيّاشى: ج ٢ ص ٣٠٣ ح ١١٨، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٣٦٧ ح ١٥٠.