١٧٦١. تفسير العيّاشى‌- به نقل از سلّام بن مستنير-: امام باقر عليه السلام در باره اين سخن خدا: «و هر كس مظلومانه كشته شود، براى ولىّ او، حقّ تسلّط [بر قاتل‌] نهاده‌ايم. پس در كشتن و قصاص، زياده‌روى نكند كه او يارى شده است» فرمود: «او حسين بن على عليه السلام است كه مظلومانه كشته شد و ما اولياى او هستيم، و قائم ما هنگامى كه از ميان ما قيام مى‌كند، انتقام خون حسين را مى‌طلبد .... او يارى‌شده است، و دنيا از بين نمى‌رود تا انتقامش به دست مردى از خاندان پيامبر خدا صلى الله عليه و آله گرفته شود، زمين را از عدل و داد پر مى‌كند، همان گونه كه از ظلم و ستم پر شده است».[٢]

١٧٦٢. تفسير العيّاشى‌- به نقل از جابر جعفى، در يادكرد آنچه پس از كشتن سفيانى به دست امام مهدى عليه السلام روى مى‌دهد-: امام باقر عليه السلام فرمود: «سپس به كوفه روى مى‌آورد و در آن جا منزل مى‌كند و بدهكارى را ... باقى نمى‌نهد، جز آن كه بدهى‌اش را مى‌پردازد و چيز به ستم برده شده‌اى را [باقى نمى‌گذارد] جز آن كه به صاحبش باز مى‌گرداند، و از سپاهش بنده‌اى كشته نمى‌شود، جز آن كه خون‌بهاى او را به صاحبانش تسليم مى‌كند و كسى كشته نمى‌شود، جز آن كه بدهى‌اش را ادا مى‌كند و نانخوران او را به حقوق‌بگيران از بيت المال ملحق مى‌كند تا آن كه زمين را از عدل و داد پر مى‌كند، همان گونه كه از جور و تجاوز پر شده است».[٣]

ر. ك: ص ١٤١ ح ١٦٩٦

و ص ٤٠٩ ح ١٩٣٤.

ح- احاديث امام صادق عليه السلام‌

١٧٦٣. الغيبة، نعمانى- با سندش به نقل از احمد بن حسن ميثمى، از مردى از ياران امام صادق عليه السلام-:

شنيدم كه مى‌فرمود: «... «بدانيد كه خداوند، زمين را پس از مرگش زنده مى‌كند. نشانه‌ها را برايتان بيان كرده‌ايم؛ شايد كه دريابيد»؛ يعنى پس از آن كه زمين به خاطر ستم پيشوايانِ‌

[١]. الغيبة، طوسى: ص ٤٧٤ ح ٤٩٦، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٢٩١ ح ٣٤.

[٢]. تفسير العيّاشى: ج ٢ ص ٢٩٠ ح ٦٧، بحار الأنوار: ج ٤٤ ص ٢١٨ ح ٧.

[٣]. تفسير العيّاشى: ج ١ ص ٦٤ ح ١١٧، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٢٢٢ ح ٨٧. نيز، براى ديدن همه حديث، ر. ك: همين دانش‌نامه: ج ٧ ص ١٤٣ ح ١١٩٦.