دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٩٣ - تبيين شيوه داورى داوود و سليمان(عليهما السلام)

اين احاديث، يافتن قراين و شواهد است.

در احاديث، نمونه‌هايى از قضاوت داوود بيان شده كه مى‌توان آنها را به دو گروه تقسيم كرد و مى‌تواند در فهم احاديث مهدويت، سودمند باشد.

١. استفاده از علم غيب الهى و قضاوت بر پايه آن كه در اين حديث بازگو شده است.

ابو حمزه از امام باقر عليه السلام نقل كرده كه ايشان فرمود: داوود عليه السلام از خداوند تقاضا كرد كه يكى از داورى‌هاى جهان آخرت را به وى نشان دهد. خطاب آمد: اى داوود! اين موضوع را من به احدى از بندگانم نشان نمى‌دهم و نبايد كسى غير از من به آنها آگاه باشد. اين، باعث انصراف داوود نشد و [بار ديگر] از خداوند تقاضا كرد يكى از قضاوت‌هاى جهان آخرت را به وى نشان دهد.

جبرئيل نازل شد و به داوود گفت:

اى داوود! تو از خداوند چيزى را خواسته‌اى كه تاكنون هيچ پيامبرى درخواست نكرده. اى داوود! آنچه تو خواسته‌اى احدى از بندگان خدا بر آن آگاهى ندارد. و نبايد كسى غير از خداوند بر اساس آنان حكم كند. ولى خداوند خواسته تو را اجابت كرد و آنچه را كه خواسته بودى، به تو عنايت كرده است. اى داوود! فردا صبح دو نفر به نزد تو مى‌آيند. داورى در بين آن به سان داورى آخرت خواهد بود.

گفت: هنگامى كه صبح شد و داوود در مجلس قضاوت نشست، پيرمردى از در وارد شد و جوانى را مى‌كشيد و در دست آن جوان، يك خوشه انگور بود. پيرمرد به داوود گفت: اى پيامبر خدا! اين جوان، داخل تاكستان من شده و انگورهاى مرا خراب كرده و بدون اجازه من از آن خورده واين خوشه انگور را بدون اجازه من برداشته است.

داوود عليه السلام رو به جوان كرد و گفت: در مقابل ادّعاى اين پيرمرد چه مى‌گويى؟ جوان اقرار كرد كه اين كار را كرده است.

در همان هنگام، خداوند به داوود وحى فرمود: اى داوود! اگر من يكى از