دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٩٣

سوگند به خدا، اگر تكيه‌گاهى (مَسندى) برايم نهاده شود، در بين اهل تورات با توراتشان، در بين اهل انجيل با انجيلشان، در بين اهل زبور با زبورشان و در بين اهل قرآن با قرآنشان، داورى خواهم كرد تا آن جا كه هر يك از اين كتاب‌ها سر بر آورَد و بگويد: «پروردگارا! على عليه السلام به حكم تو داورى كرد».

بنا بر اين، سياست قضايى دولت مهدوى در تعامل با پيروان اديان آسمانى، همانند سياست قضايى حكومت علوى، حاكى از برخورد مسالمت‌آميز اسلام با پيروان ساير اديان آسمانى است.

دو. همان طور كه در متن حديثى كه سياست قضايى امام مهدى عليه السلام را در مورد پيروان اديان آسمانى بيان كرده، آمده، قضاوت ايشان بر اساس احكام كتاب‌هاى اصيل آسمانى خواهد بود، نه بر اساس كتاب‌هاى تحريف شده.

سه. به نظر مى‌رسد افزايش دانش و بينش عمومى، سياست برخورد منطقى و مسالمت‌آميز دولت مهدوى با پيروان ساير اديان، و آگاهى يافتن آنان از كتاب‌هاى اصيل و تحريف نشده خود، عواملى است كه سبب مى‌شوند به تدريج، همه يا اكثر قاطع پيروان اديان، به آيين اسلام، گرايش پيدا كنند و همان طور كه در شمارى از احاديث آمده، دين اسلام در جهان، فراگير شود و جامعه بشر به آرمان وحدت اديان، دست يابد.[١]