دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٨٩ - ٢ پيروزى اسلام بر همه اديان

«هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى‌ وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ.[١]

او كسى است كه پيامبر خود را براى هدايت مردم فرستاد، با دينى درست و بر حق، تا او را بر همه دين‌ها پيروز گردانَد، هر چند مشركان را خوش نيايد».

در آيه قبل از آن نيز از خواستِ كافران براى خاموش ساختن نور الهى ياد شده و اين كه خداوند متعال، اراده كرده كه نورش را كامل كند:

«يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ يَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ.[٢]

مى‌خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش كنند، و خدا جز به كمال رساندن نور خود نمى‌خواهد، هر چند كافران را خوش نيايد».[٣]

تحقّق وعده پيروزى اسلام و به كمال رساندن نور الهى، در انتظار جامعه مهدوى است. بنا بر اين، انتظار به‌جايى است كه با كامل شدن نور الهى در جامعه مهدوى و پيروز شدن اسلام، جايى براى ديگر اديان باقى نماند و پيروان آن اديان، يا همه مسلمان شده باشند و يا از بين رفته باشند.

در آيه‌اى ديگر، وعده حاكميت بر زمين به مؤمنان صالح داده شده و اين كه دين مورد رضاى خدا، غالب مى‌شود و ديگر شركى باقى نخواهد ماند:

«وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ لَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضى‌ لَهُمْ وَ لَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِي لا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً وَ مَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ‌

[١]. توبه: آيه ٣٣.

[٢]. توبه: آيه ٣٢.

[٣]. آيات ٨ و ٩ سوره صف نيز با تفاوتى بسيار جزئى در پاره‌اى الفاظ مشابه همين دو آيه هستند. آيه ٢٨ سوره فتح نيز دقيقاً مانند آيه ٣٣ توبه است.