دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٧٠ - ١ عدم اكراه در دين

نيست. از جمله، آية الكرسى، صريحاً هر گونه اكراه و اجبار در پذيرش دين را نفى مى‌كند:

«لا إِكْراهَ فِي الدِّينِ قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى‌ لَا انْفِصامَ لَها وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ.[١]

در دين، هيچ اجبارى نيست. هدايت از گم‌راهى مشخّص شده است. پس هر كس كه به طاغوت كفر ورزد و به خدا ايمان آورد، به چنان رشته استوارى چنگ زده كه گسستنش نباشد. خدا، شنوا و داناست».

مضمون ذكر شده در آية الكرسى در آيات متعدّدى با بيان‌هاى متفاوت، آمده است. جهت رعايت اختصار، در اين جا تنها به شمارى از آنها اشاره مى‌كنيم:

«إِنَّا هَدَيْناهُ السَّبِيلَ إِمَّا شاكِراً وَ إِمَّا كَفُوراً.[٢]

راه را به او نشان داده‌ايم. يا سپاس‌گزار باشد يا ناسپاس».

«وَ لَوْ شِئْنا لَآتَيْنا كُلَّ نَفْسٍ هُداها وَ لكِنْ حَقَّ الْقَوْلُ مِنِّي لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِينَ.[٣]

اگر مى‌خواستيم، هدايت هر كس را به او ارزانى مى‌داشتيم، ولى وعده من كه جهنّم را از همه جنّيان و آدميان پُر مى‌كنم، حقّ است».

«إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِينَ.[٤]

اگر بخواهيم، از آسمان برايشان آيتى نازل مى‌كنيم كه در برابر آن به خضوع، سر فرود آورند».

«وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدى‌ فَلا تَكُونَنَّ مِنَ الْجاهِلِينَ.[٥]

[١]. بقره: آيه ٢٥٦.

[٢]. انسان: آيه ٣.

[٣]. سجده: آيه ١٣.

[٤]. شعرا: آيه ٤.

[٥]. انعام: آيه ٣٥.