دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٧٢ - ١ عدم اكراه در دين

و اين كتاب را به راستى بر تو نازل كرديم. تصديق كننده و حاكم بر كتاب‌هايى است كه پيش از آن بوده‌اند. پس بر وفق آنچه خدا نازل كرده است، در ميانشان حكم كن و از پى خواهش‌هاشان مرو تا آنچه را از حق بر تو نازل شده است، وا گذارى. براى هر گروهى از شما، شريعت و روشى نهاديم، و اگر خدا مى‌خواست، همه شما را يك امّت مى‌ساخت؛ ولى خواست در آنچه به شما ارزانى داشته است، شما را بيازمايد. پس در خيرات بر يكديگر پيشى گيريد. همگى بازگشتتان به خداست تا از آنچه در آن اختلاف مى‌كرديد، آگاهتان سازد».

٢. «وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَجَعَلَكُمْ أُمَّةً واحِدَةً وَ لكِنْ يُضِلُّ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ وَ لَتُسْئَلُنَّ عَمَّا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ.[١]

اگر خدا مى‌خواست، همه شما را يك امّت كرده بود، ولى هر كه را بخواهد، گم‌راه مى‌سازد و هر كه را بخواهد، هدايت مى‌كند و از هر كارى كه مى‌كنيد، بازخواست مى‌شويد».

٣. «وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَجَعَلَهُمْ أُمَّةً واحِدَةً وَ لكِنْ يُدْخِلُ مَنْ يَشاءُ فِي رَحْمَتِهِ وَ الظَّالِمُونَ ما لَهُمْ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ.[٢]

اگر خدا مى‌خواست، همه را يك امّت كرده بود؛ ولى او هر كه را كه بخواهد، به رحمت خويش در مى‌آورد، و ستم‌كاران را هيچ دوست و ياورى نيست».

٤. «وَ لَوْ شاءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً واحِدَةً وَ لا يَزالُونَ مُخْتَلِفِينَ.[٣]

و اگر پروردگار تو مى‌خواست، همه مردم را يك امّت كرده بود؛ ولى همواره گونه‌گون خواهند بود».

در همه اين آيات، مشيّت خداوند نسبت به وحدت امّت، در ذيل ادات شرط

[١]. نحل: آيه ٩٣.

[٢]. شورا: آيه ٨.

[٣]. هود: آيه ١١٨.