دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٥٧ - ١/ ٣ احياى ارزشهاى اسلامى

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «لاوى بن ارحيا هم از ايشان بود».

گفت: اى پيامبر خدا! او را مى‌شناسم. او كسى است كه چندين سال از ميان بنى اسرائيل ناپديد شد و سپس باز گشت و آيين او را پس از كهنه شدنش، پديدار كرد و با قرشيطاى پادشاه جنگيد تا او را كشت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «آنچه در بنى اسرائيل روى داده است، در امّت من هم روى مى‌دهد، قدم به قدم و مو به مو. [از جمله‌] دوازدهمين نفر از نسل من، غايب و از ديده‌ها پنهان مى‌شود و روزگارى بر امّتم مى‌آيد كه از اسلام، جز نامى و از قرآن، جز نشانى باقى نمى‌ماند. در اين هنگام است كه خداوند، به او اذن خروج مى‌دهد تا اسلام را آشكار و دين را تجديد كند».

سپس فرمود: «خوشا به حال كسى كه آنان را دوست داشته باشد و خوشا به حال كسى كه به آنان بپيوندد و واى بر دشمنانشان!».[١]

١٧١٥. الغيبة، نعمانى- با سندش به نقل از جعفر بن يحيى، از پدرش-: امام صادق عليه السلام فرمود:

«چگونه هستيد، آن گاه كه ياران قائم، خيمه‌هايى در مسجد كوفه و نجف بزنند و سيماى جديد [دين‌] را ارائه دهند؛ كارى نوپديد و بر عرب، سخت و شديد؟!».[٢]

١٧١٦. تأويل الآيات الظاهرة- با سندش به نقل از ابو بصير، در باره سخن خداى عز و جل: «و آن، دين استوار است»-: امام صادق عليه السلام فرمود: «آن، تنها دين قائم عليه السلام است».[٣]

ر. ك: ص ١٣٩ (احياى سنّت و سيره پيامبر خدا صلى الله عليه و آله).

[١]. العدد القوية: ص ٨١ ح ١٤٣، كفاية الأثر: ص ١٤، بحار الأنوار: ج ٣٦ ص ٢٨٤ ح ١٠٦.

[٢]. الغيبة، نعمانى: ص ٣١٩ ح ٦، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٣٦٥ ح ١٤٢.

[٣]. تأويل الآيات الظاهرة: ج ٢ ص ٨٣١ ح ٢، بحار الأنوار: ج ٢٣ ص ٣٧٠ ح ٤٤.