دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٩ - ٥/ ٣ مدت ماندن عيسى عليه السلام

پيامبر فرمود: «هيچ گريه نكن كه اگر خروج كند و من زنده باشم، براى شما در برابر او كافى هستم و اگر در گذشتم، خدايتان نابينا نيست. يهود، همراه او خارج مى‌شوند و او حركت مى‌كند تا در اطراف مدينه- كه در آن زمان، هفت دروازه دارد و بر هر يك، دو فرشته هستند- فرود مى‌آيد و اشرار مدينه به سوى او بيرون مى‌آيند و او به راه مى‌افتد تا به لُد (روستايى نزديك بيت المقدس) برسد. پس عيسى بن مريم فرود مى‌آيد و او را مى‌كشد و آن گاه چهل سال يا نزديك به همين مقدار، به عنوان امامى عادل وحاكمى دادگر در زمين مى‌ماند».[١]

١٦٥٢. صحيح ابن حبّان‌- با سندش به نقل از ابو هريره-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «پيامبران همگى [به سان‌] برادرانى [از يك پدر و] از چند زن هستند: مادران آنها، متفاوت و دينشان، يك‌سان است و من، نزديك‌ترينِ مردم به عيسى بن مريم هستم. ميان من و او، پيامبرى نيست. او فرود مى‌آيد و چون او را ديديد، بشناسيدش: مردى چهارشانه كه سرخ و سفيد مى‌زند، دو تكّه لباس طلايى‌رنگ به تن دارد، گويى از سرش آب مى‌چكد، بى آن كه خيس باشد، با مردم مى‌جنگد تا اسلام بياورند و صليب را در هم مى‌شكند و خوك را مى‌كشد و ماليات مى‌نهد و خداوند در روزگار او، همه دين‌ها را بجز اسلام، نابود مى‌كند و دجّال را هلاك مى‌نمايد و امنيت، در زمين برقرار مى‌شود، تا آن جا كه شير و شتر و پلنگ و گاو و گرگ و گوسفند با هم مى‌چرند و كودكان با مارها بازى مى‌كنند، بى آن كه گزندى به آنها برسد. مسيح،

[١]. صحيح ابن حبّان: ج ١٥ ص ٢٣٤ ح ٦٨٢٢، مسند ابن حنبل: ج ٩ ص ٣٥٢ ح ٢٤٥٢١، المصنّف، ابن ابى شيبه: ج ٨ ص ٦٤٩ ح ٢٠، تاريخ دمشق: ج ٤٧ ص ٤٩٧، كنز العمّال: ج ١٤ ص ٣١٣ ح ٣٨٧٨٩.