دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨٩ - ٨/ ٣ برافكندن فتنه از بيخ و بن

١٦٨٧. تهذيب الأحكام‌- با سندش به نقل از ابو حمزه ثمالى-: امام صادق عليه السلام فرمود: «زمين باقى نمى‌ماند، جز آن كه عالِمى از ما در آن هست كه حق را از باطل باز مى‌شناسد.

تقيّه براى اين وضع شد كه خون، حفظ شود. پس چون تقيّه به خونريزى بينجامد، ديگر روا نيست، و به خدا سوگند، اگر دعوت مى‌شديد تا ما را يارى دهيد، مى‌گفتيد:" ما كارى نمى‌كنيم. ما تقيّه مى‌كنيم". و تقيّه از پدران و مادرانتان برايتان محبوب‌تر بود و اگر قائم قيام كند، به درخواست يارى از شما نياز ندارد و حدّ الهى را بر بسيارى از منافقان شما جارى مى‌كند».[١]

٨/ ٣: برافكندن فتنه از بيخ و بُن‌

١٦٨٨. الكافى‌- با سندش به نقل از محمّد بن مسلم-: به امام باقر عليه السلام گفتم: سخن خداى عز و جل: «با آنان بجنگيد تا فتنه‌اى نماند و دين، جملگى از آنِ خداوند باشد» چه معنايى دارد؟

فرمود: «تأويل اين آيه هنوز نيامده است. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله اجازه [ى جنگيدن‌] به يارانش داد؛ زيرا خود و آنها به آن نياز داشتند و اگر تأويل آن فرا رسيده بود، از آنها نمى‌پذيرفت [كه نجنگند]؛ امّا آنان (دشمنان خونخوار مهدى عليه السلام) كشته مى‌شوند تا خداوند، يكتا شمرده شود و شركى در ميان نباشد».[٢]

١٦٨٩. الفتن‌، ابن حمّاد- به نقل از زرّ بن حُبَيش-: شنيد [م‌] على عليه السلام مى‌فرمايد: «خداوند، گره فتنه‌ها را با مردى از ما مى‌گشايد كه فتنه‌گران را خوار مى‌دارد و جز با زبان‌

[١]. تهذيب الأحكام: ج ٦ ص ١٧٢ ح ٣٣٥( با سند موثّق).

[٢]. الكافى: ج ٨ ص ٢٠١ ح ٢٤٣( با سند حسن مثل صحيح)، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٣٧٨ ح ١٨١.