دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٨٤ - ١ مشابهت روش امام زمان عليه السلام با سيره پيامبر صلى الله عليه و آله

در ادامه حديث، نازل شدن آيه ياد شده مورد اشاره قرار مى‌گيرد و اين كه خداى متعال مى‌فرمايد:

«اگر با آنها چنين مى‌كردى (سختگيرى و اجبار به ايمان)، استحقاق هيچ پاداش و تشويقى نداشتند. ليكن من مى‌خواهم اختياراً و بى هيچ اضطرار و اجبارى ايمان بياورند تا از جانب من، استحقاق قرب و منزلت و كرامت و خلود در بهشت جاويدان پيدا كنند. پس آيا تو مردم را به اجبار وا مى‌دارى كه ايمان بياورند؟».[١]

همچنين سيره پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در برخورد با اهل كتاب، اين بوده كه به آنها رسيدگى كند و مورد اذيّت و آزار قرار نگيرند. در جوامع روايى اهل سنّت، احاديثى از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در اين زمينه نقل شده‌اند. در حديثى از ايشان آمده:

مَن آذى ذِمّيّا فَأَنَا خَصمُهُ، وَ مَن كُنتُ خَصمَهُ خَصَمتُهُ يَومَ القِيامَةِ.[٢]

هر كس به اهل ذمه (يهودى، مسيحى و زرتشتى‌اى كه در پناه اسلام است) آزار برساند، دشمن او خواهم بود و هر كس من دشمن او باشم، روز قيامت، دشمنى خود را نسبت به او آشكار خواهم نمود.

در حديث ديگرى از ابن عبّاس از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل كرده كه فرمود:

تصدّقوا على أهل الأديان كلّها.

به [فقرا از] پيروان همه اديان الهى صدقه بدهيد.[٣]

اينك بايد دانست كه سيره امام زمان عليه السلام در حكومت، مشابه سيره پيامبر خدا صلى الله عليه و آله است و احاديث متعدّدى در اين باره آمده كه برخى از آنها صحيح‌اند.

در صحيحه محمّد بن مسلم از امام باقر عليه السلام مى‌خوانيم كه روش امام زمان عليه السلام مشابه روش پيامبر صلى الله عليه و آله است و همان‌طور كه پيامبر صلى الله عليه و آله آنچه را در جاهليت بود، باطل‌

[١]. عيون أخبار الرضا عليه السلام: ج ١ ص ١٣٦، تفسير نور الثقلين: ج ٢ ص ٣٣١.

[٢]. تاريخ بغداد: ج ٨ ص ٣٧٠ ش ٤٤٧٣، كنز العمّال: ج ٤ ص ٣٦٢ ح ١٠٩١٣.

[٣]. المصنّف، ابن ابى شيبة: ج ٢ ص ٦٧ ح ١، أحكام القرآن، جصّاص: ج ١ ص ٥٥٨، الدرّ المنثور: ج ١ ص ٣٥٧.