دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٢٧ - ٤/ ٢ گسترش امنيت

مى‌آزارند و نه كسى آنها را مى‌آزارد، و درندگان بر درِ خانه‌ها غذا مى‌خواهند، بى آن كه كسى را بيازارند.

و انسان، يك مَن يا يك مُد گندم يا جو را به روى زمين مى‌پاشد و بى آن كه شخمى بزند و راه آبى بكشد. هر تخم، هفتصد تخم مى‌شود».[١]

١٨٣٩. الفتن‌- با سندش به نقل از ابو سعيد خدرى-: پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «امّت به او پناه مى‌برد، همان گونه كه زنبور به ملكه خود پناه مى‌برد. او زمين را از عدالت پر مى‌كند، همان گونه كه از ستم پر شده است، تا آن جا كه مردم، مانند روزگار نخستينشان مى‌شوند.

نه خفته‌اى را بيدار مى‌كند و نه خونى مى‌ريزد».[٢]

١٨٤٠. سنن ابن ماجة- با سندش به نقل از ابو امامه باهلى-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «عيسى بن مريم ميان امّتم، داورى دادگر و پيشوايى عدالت‌گستر است، صليب را خُرد مى‌كند و خوك را مى‌كُشد و ماليات مى‌گذارد و زكات را بر مى‌دارد و گوسفند و شترى به خاطر آن گرفته نمى‌شود و كينه و دشمنى، رخت بر مى‌بندند و زهر هر زهردارى گرفته مى‌شود، تا آن جا كه پسر بچّه، دستش را در كام مار مى‌كند و به او زيانى نمى‌رسد و دختر بچّه، شير را مى‌راند؛ امّا آن، آسيبى به او نمى‌زند، و گرگ در كنار گوسفندان، مانند سگ گلّه است و زمين مانند ظرف پر از آب، از صلح و دوستى موج مى‌زند و همه يك‌پارچه مى‌شوند و كسى جز خداوند، عبادت و اطاعت نمى‌شود و جنگ، فروكش مى‌كند و فرمان‌روايى قريش به پايان مى‌رسد و زمين به سان تشت نقره، درخشان و به سرسبزى روزگار آدم عليه السلام مى‌شود، تا آن جا كه گروهى بر يك خوشه انگور گرد مى‌آيند و سيرشان مى‌كند و گروهى بر يك انار

[١]. الفتن: ج ٢ ص ٥٧٩ ح ١٦١٩؛ الملاحم و الفتن: ص ٢٠٣ ح ٢٩١.

[٢]. الفتن: ج ١ ص ٣٥٨ ح ١٠٤٠؛ الملاحم و الفتن: ص ١٤٧ ح ١٧٨.