دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٠٩ - ح - احاديث امام صادق عليه السلام

١٧٦٥. الغيبة، نعمانى- با سندش به نقل از هشام بن سالم-: امام صادق عليه السلام فرمود: «اين امر (قيام) رخ نمى‌دهد تا آن گاه كه هيچ دسته‌اى از مردم نماند، مگر آن كه به حكومت بر مردم دست يافته باشد، تا كسى نگويد: اگر ما حكومت مى‌يافتيم، عدالت مى‌ورزيديم. سپس قائم به حق و عدالت، قيام مى‌كند».[١]

١٧٦٦. الكافى‌- با سندش به نقل از ابو حمزه-: بر امام صادق عليه السلام وارد شدم و به ايشان گفتم: تو صاحب اين امر (قيام) هستى؟

فرمود: «نه».

گفتم: فرزندت؟

فرمود: «نه».

گفتم: فرزندِ فرزندت؟

فرمود: «نه».

گفتم: فرزندِ فرزندِ فرزندت؟

فرمود: «نه».

گفتم: پس كيست؟

فرمود: «كسى كه زمين را از عدالت پر مى‌كند، همان گونه كه از ظلم و ستم پر شده است، پس از گسستى طولانى [و ظاهرى‌] ميان امامان، همان گونه كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پس از گسستى طولانى از پيامبران مبعوث شد».[٢]

١٧٦٧. الغيبة، نعمانى- با سندش به نقل از على بن عمر-: امام صادق عليه السلام فرمود: «قائم از نسل من، عمرى مانند عمر [ابراهيم‌] خليل عليه السلام دارد، صد و بيست سال كه از او آگاهى دارند. سپس روزگار درازى غايب مى‌شود و سپس به سيماى جوانى استوار و سى و دو ساله ظاهر مى‌شود، تا آن جا كه گروهى از مردم [به خاطر غيبت طولانى‌اش‌] از اعتقاد به او باز مى‌گردند.

او زمين را از عدل و داد پر مى‌كند، همان گونه كه از ظلم و ستم پر شده است».[٣]

[١]. الغيبة، نعمانى: ص ٢٧٤ ح ٥٣( با سند موثّق)، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٢٤٤ ح ١١٩.

[٢]. الكافى: ج ١ ص ٣٤١ ح ٢١، الغيبة، نعمانى: ص ١٨٦ ح ٣٨، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٣٩ ح ١٨.

[٣]. الغيبة، نعمانى: ص ١٨٩ ح ٤٤، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٢٨٧ ح ٢٢.