دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٩١ - ٦/ ٢ قضاوت به شيوه داوود و سليمان ٨
علمش حكم مىكند و به هر گروهى، آنچه را در درونشان مخفى كردهاند، خبر مىدهد و دوستش را از دشمنش با نگاه به سيما و نشان مىشناسد. خداوند سبحان متعال فرموده است: «بى گمان، در اين، نشانههايى براى هوشمندان است و [آثار] آن، بر سر راهى پابرجاست»».[١]
١٩٢٣. الإرشاد- به نقل از على بن عقبه، از پدرش: [امام عليه السلام] فرمود: «هنگامى كه قائم قيام كند، به عدالت حكم مىراند و در روزگار او، ستم از ميان مىرود و راهها امن مىشوند و زمين، بركتهايش را بيرون مىآورد و هر حقّى به صاحبش باز گردانده مىشود و گروندگان به هيچ دينى باقى نمىمانند، مگر آن كه اظهار اسلام مىكنند و به ايمان [به آن] اقرار مىآورند. آيا سخن خداوند متعال را نشنيدهاى كه مىفرمايد: «و هر كه در آسمانها و زمين است، خواه ناخواه تسليم او خواهد شد و [همه] به سوى او بازگردانده مىشوند»؟! و ميان مردم به حكم داوود عليه السلام و محمّد صلى الله عليه و آله قضاوت مىكند».[٢]
١٩٢٤. بحار الأنوار- به نقل از كتاب فضل بن شاذان، از جابر-: امام باقر عليه السلام فرمود: به اين جهت، او مهدى ناميده شده است كه به امور پنهان هدايت مىگردد، تا آن جا كه گاه به سراغ كسى مىفرستد كه مردم او را بىگناه مىدانند و او را به قتل مىرساند[٣] و تا آن جا كه بعضى از مردم، هنگامى كه درون خانه خود سخن مىگويند، مىترسند ديوار بر ضدّ آنها شهادت دهد».[٤]
[١]. الإرشاد: ج ٢ ص ٣٨٦، إعلام الورى: ج ٢ ص ٢٩٢، كشف الغمّة: ج ٣ ص ٢٥٦، روضة الواعظين: ص ٢٩١، الصراط المستقيم: ج ٢ ص ٢٥٤( در اين منبع، بخش پايانى حديث، از« خداوند سبحان» نيامده است)، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٣٣٩ ح ٨٦.
[٢]. الإرشاد: ج ٢ ص ٣٨٤، إعلام الورى: ج ٢ ص ٢٩٠. نيز، براى ديدن همه حديث ر. ك: ص ٣٤٦ ح ١٨٦٥.
[٣]. زيرا از گناه نهايىِ او همانند قتل نفْس كه موجب قصاص مىشود، آگاه است.
[٤]. بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٣٩٠ ح ٢١٢، سرور أهل الإيمان: ص ١١٢.