دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٨٣ - (٧) سياستهاى قضايى

(٧): سياست‌هاى قضايى‌

از منظر قرآن كريم، قضاوت و داورى ميان مردم، در اصل، حقّ خداوند سبحان است و تنها افراد خاصّى به نمايندگى از او حقّ داورى دارند:

«يا داوُدُ إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ.[١]

اى داوود! ما تو را خليفه [و نماينده‌] خود در زمين قرار داديم. پس ميان مردم، به حق داورى كن».

از امام صادق عليه السلام روايت شده كه فرمود:

إتَّقُوا الحُكومَةَ؛ فإنَّ الحُكومَةَ إنّما هى لِلإمامِ العالِمِ بالقَضاءِ، العادِلِ فى المُسلمينَ، لِنَبىٍّ أو وَصىِّ نبىٍّ.[٢]

از داورى كردن بپرهيزيد؛ زيرا [منصب‌] داورى در حقيقت، از آنِ امامى است كه در قضاوت، دانا باشد و در ميان مسلمانان به عدالت، حكم كند؛ از آنِ پيامبر يا وصىّ پيامبر است.

به دليل اهمّيت فوق العاده منصب قضاوت، امام على عليه السلام به شُريح قاضى فرمود:

يا شُرَيحُ، قد جَلَستَ مَجلِساً لا يَجلِسُهُ إلّانَبىٌّ أو وَصىُّ نَبىٍّ أو شَقىٌّ.[٣]

[١]. ص: آيه ٢٤.

[٢]. الكافى: ج ٧ ص ٤٠٦ ح ١، تهذيب الأحكام: ج ٦ ص ٢١٧ ح ٥١١، كتاب من لايحضره الفقيه: ج ٣ ص ٥ ح ٣٢٢٢.

[٣]. الكافى: ج ٧ ص ٤٠٦ ح ٢، تهذيب الأحكام: ج ٦ ص ٢١٧ ح ٥٠٩، كتاب من لايحضره الفقيه: ج ٣ ص ٥ ح ٣٢٢٣..