دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٧ - ٥/ ٣ مدت ماندن عيسى عليه السلام

مى‌شود. پس خوشا به حال غريبان!"

گفته شد: اى پيامبر خدا! سپس چه مى‌شود؟ فرمود:" آن گاه حق به اهلش باز مى‌گردد"».[١]

٥/ ٣: مدّت ماندن عيسى عليه السلام‌

١٦٥٠. سنن أبى داوود- با سندش به نقل از ابو هريره-: پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «ميان من و او- يعنى عيسى- پيامبرى نيست و او فرود مى‌آيد و چون او را ديديد، بشناسيدش: مردى چهارشانه كه سرخ و سفيد مى‌زند، دو تكه لباس طلايى‌رنگ به تن دارد، گويى از سرش آب مى‌چكد، بى آن كه خيس باشد، با مردم مى‌جنگد تا اسلام بياورند و صليب را در هم مى‌شكند و خوك را مى‌كشد و ماليات مى‌نهد و خداوند در روزگار او، همه دين‌ها را بجز اسلام، نابود مى‌كند، و دجّال را هلاك مى‌نمايد و چهل سال در زمين مى‌ماند و آن گاه وفات مى‌كند و مسلمانان بر او نماز مى‌خوانند».[٢]

١٦٥١. صحيح ابن حبّان‌- با سندش به نقل از عايشه-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بر من وارد شد و من مى‌گريستم. پيامبر صلى الله عليه و آله پرسيد: «چرا مى‌گريى؟».

گفتم: اى پيامبر خدا! دجّال را ياد كردم.

[١]. عيون أخبار الرضا عليه السلام: ج ٢ ص ٢٠٠ ح ١، بحار الأنوار: ج ٥٣ ص ٥٩ ح ٤٥.

[٢]. سنن أبى داوود: ج ٤ ص ١١٧ ح ٤٣٢٤، تاريخ دمشق: ج ٣٤ ص ١٧٣، كنز العمّال: ج ١٤ ص ٣٣٣ ح ٣٨٨٤٣.