سرزمين‌ها در طول و عرض جغرافيايى به حكم او در مى‌آيند و كافرى نمى‌ماند، جز آن كه به او ايمان مى‌آورد و بدكارى نيست، جز آن كه صالح مى‌شود و در فرمان‌روايى او، درندگان با هم در صلح و صفا به سر مى‌برند، و زمين، گياهش را بيرون مى‌دهد و آسمان، بركتش را فرو مى‌فرستد و گنج‌هاى نهان برايش پديدار مى‌شوند. ميانه دو افق (شرق و غرب) را چهل سال در اختيار دارد. خوشا به حال كسى كه روزگار او را دريابد و سخن او را بشنود!».[١]

١٩٠٩. الخرائج و الجرائح‌- با سندش به نقل از جابر، از امام باقر عليه السلام-: حسين بن على عليه السلام پيش از شهادتش به يارانش فرمود: «... روى زمين، كور و زمينگير و گرفتارى نخواهد ماند، مگر آن كه خداوند، گرفتارى او را به دست ما اهل بيت، برطرف خواهد كرد، و بركت از آسمان به زمين فرود خواهد آمد تا آن كه درخت، زير بار ميوه‌اى كه خدا مى‌خواهد، خم مى‌شود (/ مى‌شكند) و ميوه زمستان در تابستان و ميوه تابستان در زمستان خورده مى‌شود، و آن، سخن خداى متعال است: «و اگر اهل آبادى‌ها ايمان مى‌آوردند و تقوا مى‌ورزيدند، بركت‌هايى را از آسمان و زمين برايشان مى‌گشوديم؛ امّا آنان دروغ انگاشتند». سپس خداوند به شيعيان ما كرامتى مى‌بخشد كه هيچ چيزى در زمين و در دل آن، از ايشان پنهان نمى‌ماند، حتّى از آنان مردى مى‌خواهد از خانواده‌اش خبر بگيرد و به آنها آنچه را مى‌كنند، خبر مى‌دهد».[٢]

١٩١٠. تفسير العيّاشى‌- به نقل از عبد الأعلى جبلى-: امام باقر عليه السلام فرمود: «به خدا سوگند، آنها مى‌جنگند تا آن كه خدا يگانه دانسته شود و به او شرك نورزند و تا آن كه پيرزن ناتوان از شرق آهنگ غرب كند و كسى او را باز ندارد، و خداوند، بذرهاى زمين را بيرون مى‌آورد و بارانش را از آسمان فرو مى‌فرستد و مردم مالياتشان را بر دوش خود براى مهدى عليه السلام مى‌برند و خداوند بر شيعيان ما گشايش مى‌دهد و اگر اين گونه نبود كه‌

[١]. الاحتجاج: ج ٢ ص ٦٩ ح ١٥٨، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٢٨٠ ح ٦.

[٢]. الخرائج و الجرائح: ج ٢ ص ٨٤٨- ٨٥٠ ح ٦٣، مختصر بصائر الدرجات: ص ٣٦، بحار الأنوار: ج ٥٣ ص ٦١ ح ٥٢.