لغات در تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٦٤ - يَنْسِلُون
[يُنَشَّؤُا:]
«يُنَشَّؤُا فِي الْحِلْيَةِ»
«يُنَشَّؤُا» از مادّه «نَشَأَ» به معناى ايجاد چيزى است، و در اينجا به معناى تربيت شدن و پرورش يافتن است. [١]
[يَنْظُرُون:]
«فَإِذا هُمْ يَنْظُرُونَ»
جمله «يَنْظُرُون» (نگاه مىكنند) از مادّه «نَظَر» اشاره به نگاه كردنِ خيره خيره آنها، به عرصه «محشر»، يا نگاه كردن به عنوان انتظار عذاب است، و در هر صورت، منظور اين است كه، نه تنها زنده مىشوند، بلكه درك و ديد خود را با همان يك صيحه باز مىيابند! [٢]
[يَنْعِقُ:]
«كَمَثَلِ الَّذي يَنْعِقُ»
«يَنْعِقُ» از مادّه «نعق» در اصل، به معناى صداى كلاغ است بدون اين كه گردن خود را بكشد و سر خود را حركت دهد. [٣]
[يُنْقَذُون:]
«وَ لا هُمْ يُنْقَذُونَ»
«يُنْقَذُون» از مادّه «انقاذ» به معناى بر گرفتن و نجات دادن است. [٤]
[يَوَدُّ:]
[١]. زخرف، آيه ١٨ (ج ٢١، ص ٤٠)
[٢]. صافات، آيه ١٩ (ج ١٩، ص ٤٣)
[٣]. بقره، آيه ١٧١ (ج ١، ص ٦٥٥)
[٤]. يس، آيه ٤٣ (ج ١٨، ص ٤٢٠)